III FZ 675/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.L. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1343/18 w przedmiocie umorzenia należności sądowej w sprawie ze skargi W.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lutego 2018 r. nr KOC/5353/Eg/17 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z 21 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1343/18 Zastępca Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z upoważnienia Prezesa Sądu umorzył należność sądową w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem z uwagi na upływ 3 letniego terminu przedawnienia. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, W.L., zwany dalej "Skarżącym", pismem z 21 listopada 2022 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie zarzucając niezgodność z prawem i naruszenie art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a.", w zw. z art. 211 § 1 p.p.s.a. poprzez uchybienie Sądu pierwszej instancji na okoliczność naruszenia interesu prawnego Skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika, że Skarżący wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzanym i doręczanym na wniosek strony. Jednak do dnia sporządzania niniejszego zarządzenia Skarżący nie uiścił wymaganej opłaty kancelaryjnej. Podkreślić bowiem należy, że stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem powinna zostać uiszczona przy stosownym wniosku. Obowiązek uiszczenia tej opłaty w realiach rozpatrywanej sprawy powstał w dniu 8 maja 2019 r. Z tą bowiem datą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek Skarżącego o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Należy mieć także na względzie, że zgodnie z art. 226 § 1 p.p.s.a. prawo do żądania kosztów sądowych przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia, w którym koszty te należało uiścić. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie termin przedawnienia upłyną w dniu 8 maja 2022 r. W konsekwencji trafnie w zaskarżonym zarządzeniu przyjęto, że należność sądową w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem należało umorzyć z uwagi na upływ terminu przedawnienia. W konsekwencji powyższego uznać należało, że zaskarżone zarządzenie było zgodne z przepisami prawa zaś argumenty podniesione przez Skarżącego we wniesionym środku zaskarżenia całkowicie bezzasadne. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.