III FZ 645/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III SPP/Wa 82/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2021 r. Nr KOC/3535/Eg/18 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1. Postanowieniem z 21 czerwca 2022 r., III SPP/Wa 82/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. L. (dalej: "strona", "skarżący") na postanowienie WSA w Warszawie z 11 maja 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 30 marca 2022 r. odmawiające przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). 2. Jak wynika z akt sprawy, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 30 marca 2022 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 11 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 11 maja 2022 r. Postanowieniem z 21 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. zażalenie, jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji, powołując się na treść art. 194 § 1, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wskazał, że w obowiązującym stanie prawnym na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. 3. Na postanowienie z 21 czerwca 2022 r. skarżący wniósł zażalenie domagając jego uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. Treść przywołanych regulacji przesądza o tym, że sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że ustawodawca nie przewidział prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., bowiem w obecnym stanie prawnym sprzeciw od postanowienia czy zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy utracił swój anulacyjny charakter, czego wyrazem jest brzmienie ww. przepisu. W związku z powyższym zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy zostało prawidłowo odrzucone – na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - z uwagi na niedopuszczalność tego środka zaskarżenia. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.