III FZ 629/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 672/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 672/23 w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 14 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

1.1. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 672/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie B. J. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 672/23 w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 14 grudnia 2022 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. 1.2. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 14 grudnia 2022 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2023 r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Na powyższe postanowienie skarżący, pismem z 18 lipca 2023 r., wniósł zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne. Przesyłając odpis zaskarżonego postanowienia, Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o przysługującej skardze kasacyjnej, terminie do jej wniesienia, sposobie jej wniesienia oraz o należnym wpisie sądowym od skargi kasacyjnej. Natomiast skarżący, pomimo stosownego pouczenia, wniósł zażalenie na rzeczone postanowienie. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. 2.3. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lipca 2023 r. odrzucił skargę skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Doręczając stronie odpis postanowienia pouczono skarżącego o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem nadanym w dniu 19 lipca 2023 r., zatytułowanym "zażalenie", skarżący wniósł o zmianę, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Powyższe zażalenie sporządził i podpisał sam skarżący. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie. Odrzucone zażalenie, które zostało wniesione niezgodnie z doręczonym mu pouczeniem o prawie do złożenia skargi kasacyjnej, nie ma cech skargi kasacyjnej. W szczególności, na mocy art. 173 § p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co w sprawie nie miało miejsca, a nadto powinna być skonstruowana zgodnie z wymogami wskazanymi w art. 174 pkt 1 oraz 2 i n. p.p.s.a. Podkreślić należy, że wraz z odpisem postanowienia z 6 lipca 2023 r. skarżący został prawidłowo pouczony o tym, że na odrzucenie skargi przysługuje skargą kasacyjna, którą, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (k. 69). 2.4. W świetle powyższych przepisów, od postanowienia wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a na takie podstawy odrzucenia skargi wskazał Sąd pierwszej instancji, przysługuje stronie wyłącznie skarga kasacyjna, a nie zażalenie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można było uznać, że pismo skarżącego stanowiące środek odwoławczy mogło zostać uznane za skutecznie wniesioną skargę kasacyjną, bowiem nie spełniało ono wymagań stawianych przez ustawodawcę dla tego rodzaju środka zaskarżenia, już chociażby z tego względu że zostało ono sporządzone osobiście przez skarżącego. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3". Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, skargi kasacyjnej przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych oznacza, że nie został spełniony warunek z art. 175 p.p.s.a. Skarżący nie miał wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowej skargi kasacyjnej, co stanowi formalny warunek wniesienia środka zaskarżenia od odrzuconej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargi. Zatem zasadnym było jego odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji z powodu niedopuszczalności wniesienia takiego środka zaskarżenia. 2.5. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że argumentacja skarżącego w uzasadnieniu zażalenia nie dotyczyła przedmiotowej sprawy. Skarżący twierdzi, że został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i zatem nie ma podstaw do odrzucenia zażalenia, podczas gdy w niniejszej sprawie skarżący nie był wzywany do uzupełnienia braków formalnych, a zażalenie zostało odrzucone ze względu na jego niedopuszczalność. 2.6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.