III FZ 614/21

Dnia 21 września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 871/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 19.07.2021 r. o sygn. I SA/Gd 871/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 12.04.2021 r., nr [...], wydaną w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. 2.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyjaśnił, że skarżąca wniosła do WSA w Gdańsku opisaną powyżej skargę, która została podpisana przez prokurenta E. sp. z o.o. (dalej: Spółka), która to Spółka na mocy umowy zawartej ze skarżącą pełni funkcję zarządcy. Zarządzeniem z 18.06.2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenia dokumentu lub jego wierzytelnego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do podania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numeru identyfikacji REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. W odpowiedzi na ww. wezwanie złożono umowę o administrowanie nieruchomością oraz wydruk informacji dotyczącej Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucając wniesioną skargę wskazał, że przedłożone przez Spółkę dokumenty nie mogą stanowić jej umocowania do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. Załącznik nr 1, stanowiący integralną część umowy wskazuje, że Spółka została umocowana przez skarżącą do reprezentowania jej interesów przed urzędami, osobami prawnymi i osobami fizycznymi, ale nie przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zauważył także, że Spółka nie przedstawiła dokumentu, z którego wynikałoby podjęcie przez skarżącą uchwały właścicieli lokali, upoważaniającej ją do złożenia skargi do sądu administracyjnego. 3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji SKO w Gdańsku z 12.04.2021 r. i poprzedzającej ją decyzji. Postanowieniu zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię tj. art. 18 ustawy z 24.06.1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 poz. 1048 ze zm., dalej: u.w.l.) przez przyjęcie, że administrator skarżącej jest jej Zarządcą w sytuacji, gdy Spółka ta jest jedynie administratorem, bowiem skarżąca ta posiada zarząd utworzony zgodnie z art. 20 u.w.l. a więc nie funkcjonuje w niej zarządca, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 18 u.w.l. przez przez przyjęcie, że Spółka nie była umocowana do reprezentowania skarżącej w sytuacji gdy decyzja Prezydenta Miasta z 26.11.2020 r. w sprawie określenia miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi została doręczona Spółce i Spółka się od niej odwołała w imieniu skarżącej, jak i zaskarżona decyzja została wydana i doręczona do tejże Spółki pomimo, że Spółka nie jest Zarządcą, bowiem skarżąca posiada zarząd na podstawie art. 20 u.w.l, co doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 1a p.p.s.a., przez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że administrator uzupełnił brak formalny skargi w zakreślonym terminie legitymując się takimi samymi dokumentami, jakimi dysponował w postępowaniu w niższych instancjach. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zasadnie WSA w Gdańsku uznał, że mimo terminowej odpowiedzi na wezwanie Sądu wystosowanej przez prokurenta Spółki braki formalne skargi nie zostały prawidłowo uzupełnione. Artykuł 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, został określony w art. 35 p.p.s.a. Paragraf 1 tego artykułu wskazuje, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi z kolei art. 35 § 2 p.p.s.a., pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Zgodnie natomiast z art. 35 § 3 p.p.s.a., osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot. Przepisy § 4 i 5 przywołanego artykułu nie mają w przedmiotowej sprawie znaczenia, albowiem dotyczą one reprezentacji organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W opisanych powyżej przepisach wskazano wyraźnie, że osoby niewymienione w art. 35 p.p.s.a. nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie prokurent Spółki nie wykazała, aby była osobą umocowaną do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona, zwłaszcza gdy jest reprezentowana przez pełnomocnika niezaliczającego się do tzw. pełnomocników profesjonalnych (adwokata, rady prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego), jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, powinna wykazać, że ustawiony przez nią pełnomocnik zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Brak wykazania tej przesłanki uniemożliwia rozpoznanie skargi. W rozpoznawanej sprawie miała miejsce taka sytuacja, w aktach sprawy widnieje bowiem informacja, że zarząd skarżącej zawarł umowę zlecenia o administrowanie nieruchomością ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której prokurent wniosła w imieniu skarżącej skargę do sądu administracyjnego. Swoje umocowanie wywodziła z umowy zawartej ze skarżącą umowy zlecenia z 1.10.2020 r. W załączniku nr 1 do powyższej umowy wskazano zakres usług wykonywanych przez zleceniobiorcę w ramach umowy o administrowanie nieruchomością, który obejmuje obsługę administracyjno-księgową części wspólnej nieruchomości w tym m.in. reprezentowanie interesów wspólnoty przed urzędami, osobami prawnymi i fizycznymi. Zauważyć także należy, że Spółka została umocowana przez skarżącą w ramach wspomnianej umowy o administrowanie nieruchomością do reprezentowania jej interesów jedynie przed urzędami, osobami prawnymi i osobami fizycznymi, a nie przed sądami administracyjnymi. Prawidłowo zatem WSA w Gdańsku odrzucił skargę skarżącej z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych tej skargi. 4.2. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sędzia NSA Stanisław Bogucki