III FZ 574/25

Dnia 3 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp.k. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 265/25 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. sp.k. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lutego 2025 r., nr 0111-KDIB2-3.4014.647.2024.1.MD w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 265/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi S. sp.k. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego 2025 r., w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych, zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w sprawie, w której NSA postanowieniem z 3 lutego 2025 r. skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, wcześniej postanowieniem z 26 czerwca 2024 r. o sygn. akt III FSK 1234/22 skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne następującej treści: "Czy w przypadku przekształcenia spółki osobowej w inną spółkę osobową, pod pojęciem wkładów, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. f) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 815 ze zm.), należy rozumieć wyłącznie wkłady wniesione przez wspólników spółki, czy również mienie nabyte przez spółkę przekształcaną w czasie jej istnienia, w rozumieniu art. 28 Kodeksu spółek handlowych (t.j. z 2020 r., poz. 1526), które w wyniku przekształcenia staje się majątkiem spółki przekształconej?". W ocenie Sądu pierwszej instancji, tożsame zagadnienie prawne jest przedmiotem sporu w sprawie. Zagadnienie to było bowiem przedmiotem pytań nr 1 i 2 Strony przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji. W istocie we wniosku o interpretację Strona sformułowała pytania dotyczące tego, czy w opisanym stanie faktycznym, od zmiany umowy Spółki z 4 grudnia 2024 r. (przekształcenia spółki jawnej w spółkę komandytową) należało uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych, to jest czy powstanie obowiązek podatkowy w tym podatku. Zdaniem Sądu przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. III FSK 1234/22 pytanie prejudycjalne odnosi się wprost do problematyki prawnej niniejszej sprawy. Z tych względów jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed TSUE w zakresie zadanego mu pytania prejudycjalnego, a także od wyniku postępowania toczącego się przed NSA, który zawiesił prowadzone przez siebie postępowanie. Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie i zobowiązanie Sądu pierwszej instancji do rozpoznania sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z 11 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 45/05 oraz z 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Podkreślić należy, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie. Warto w tym miejscu przypomnieć, że zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Konieczna jest bowiem ocena, czy rozstrzygnięcie kwestii, z uwagi na którą następuje zawieszenie, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Nie chodzi przy tym jedynie o wpływ rzeczywisty, ale również o wpływ potencjalny, który na danym etapie nie jest jeszcze wiadomy, ale występuje prawdopodobieństwo istotnej wagi tego wpływu na rozpatrywaną sprawę. Nie oznacza to jednak, że zawieszenie postępowania jest dopuszczalne jedynie przy identyczności (tożsamości) stanu faktycznego i stanu prawnego (post. NSA z 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FZ 49/16; CBOSA). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że wstrzymywanie biegu postępowania sądowego jest uzasadnione. Zagadnienie objęte pytaniem do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to następnie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, co w świetle przywołanego przepisu uzasadniało zawieszenie postępowania prowadzonego przed Sądem pierwszej instancji do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości prawnych. Zakres merytoryczny zaprezentowanych w sprawie zagadnień, związanych z podatkiem od czynności cywilnoprawnych, rzutuje bowiem na podejmowane w sprawie rozważania zbliżone do tych, które stały się podstawą sformułowania pytania do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.