III FZ 572/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SPP/Bd 23/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 24 maja 2022 r. nr SKO-4231/107/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.

III FZ 572/23 UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I SPP/Bd 23/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie Ł. W. (dalej: Skarżący) na postanowienie tego sądu z 25 kwietnia 2023 r., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 marca 2023 r., odmawiające zmiany postanowienia z 15 lipca 2022 r., sygn. akt I SPP/Bd 113/22, w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 24 maja 2022 r., nr SKO-4231/107/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia sąd pierwszej instancji stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenie. Na powyższe postanowienie, pismem z 20 czerwca 2023 r. Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, wskazując że sprzeciw wniósł zgodnie z pouczeniem jakie otrzymał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm. dalej: ,,p.p.s.a.’’), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest środkiem odwoławczym. Natomiast Wojewódzki sąd administracyjny, który bada sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji. Zatem postanowienie tego sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje od niego zażalenie. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo odrzucił jako niedopuszczalne, zażalenie na postanowienie tego sądu z dnia 25 kwietnia 2023 r., ponieważ postanowienie to wydane zostało w drugiej instancji i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia. W związku z tym, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.), sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącego w tej sprawie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a. W nawiązaniu do argumentacji zażalenia należy wskazać, że w żaden sposób nie podważa ona zaskarżonego postanowienia. Skarżący myli etapy procedowania, gdyż błędnie utożsamia postanowienie referendarza sądowego (które zawierało pouczenie o możliwości złożenia środka zaskarżenia), z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie został pouczony o możliwości złożenia sprzeciwu/zażalenia na postanowienie z 25 kwietnia 2023 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działał jako sąd drugiej instancji. Z uwagi, że rozstrzygnięcie ww. sądu było ostateczne, nie przysługiwało na nie zażalenie. A zatem postanowienie to prawidłowo nie zawierało pouczenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.