Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III FZ 559/26

Postanowienie NSA z 30 października 2026 r., III FZ 559/26 – podatek od spadków i darowizn

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
30 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. i D. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Wr 868/24 w sprawie ze skargi B. C. i D. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 września 2024 r. nr 0201-IER.7010.25.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 21 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 868/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. C. i D. C. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 27 września 2024 r., nr 0201-IER.7010.25.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.). Nie powielając stanu faktycznego opisanego w zaskarżonym postanowieniu Sąd wskazuje poniżej na kluczowe dla niniejszej sprawy etapy, które doprowadziły do odrzucenia skargi. WSA we Wrocławiu wskazał, że po prawomocnym zakończeniu postępowania dotyczącego prawa pomocy o sygn. akt I SPP/Wr 200/24, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 października 2025 r. wezwano Skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pouczając ich o siedmiodniowym terminie na uiszczenie wpisu sądowego, biegnącym od dnia doręczenia im korespondencji pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie, po rozpoznaniu zażalenia Skarżących na powyższe zarządzenie, NSA postanowieniem z 5 lutego 2026 r. o sygn. akt III FZ 672/25 oddalił ich zażalenie. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji wezwał Skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 28 października 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone 28 kwietnia 2026 r. (k. 51 i 52); na wezwanie to Skarżący odpowiedzieli pismem z 29 kwietnia 2026 r. [zidentyfikowane przez Sąd w aktach sprawy I SPP/Wr 107/26], w którym poinformowali m.in., że nie zapłacą żadnej opłaty, ponieważ nie stać ich na jej poniesienie, a w ich gospodarstwie domowym są ważniejsze cele. Zgodnie z informacją udzieloną przez Oddział Finansowo-Budżetowy, na dzień 11 maja 2026 r. stosowna wpłata z tytułu wpisu sądowego od skargi nie została odnotowana (k. 56). Na postanowienie o odrzuceniu skargi Skarżący złożyli zażalenie, uzupełnione następnie pismem procesowym ich pełnomocnika z urzędu, doradcę podatkowego (k. 79 - pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych, k. 85-88 - pismo procesowe), który został ustanowiony po wydaniu postanowienia z 2 lipca 2026 r. w przedmiocie prawa pomocy, sygn. akt I SPP/Wr 107/26. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. (który dotyczy przypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i w takim razie konieczności rozpoznania jej w innym składzie). Paragraf 1 omawianego przepisu stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Paragraf 2 omawianego przepisu stanowi, że tymi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia takiego pisma, tj. skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. Jak zostało wskazane wyżej, w niniejszej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, sygn. akt I SPP/Wr 200/24 oraz po wydaniu przez NSA postanowienia z 5 lutego 2026 r., sygn. akt III FZ 672/25 oddalającego zażalenie Skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 28 października 2025 r. wzywające ich do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Skarżący zostali wezwani do wykonania tego prawomocnego zarządzenia. Wezwanie zawierało pouczenie o siedmiodniowym terminie na jego wykonanie, rygorze odrzucenia skargi, jeśli nie zostanie wykonane oraz, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia (k. 48 - zarządzenie, k. 49 i 50 - wezwania). Zgodnie z informacją widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwania zaadresowane do Skarżących zostały doręczone 28 kwietnia 2026 r. (k. 51 i 52), zatem termin na jego wykonanie mijał 5 maja 2026 r. (wtorek; nie był to dzień ustawowo wolny od pracy). Na dzień 11 maja 2026 r. wpłata nie została zidentyfikowana w rejestrze dochodów (informacja w lewym dolnym rogu na k. 56), wobec czego skarga została odrzucona. WSA we Wrocławiu prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a - pomimo wezwania Skarżących, poinformowania ich o terminie i rygorze niezastosowania się do wezwania, skarga nie została opłacona i w takim wypadku podlegała ona odrzuceniu na podstawie omawianego przepisu. W złożonym zażaleniu, uzupełnionym następnie przez profesjonalnego pełnomocnika, Skarżący wskazywali, że bieda i ubóstwo nie powinny stanowić przeszkody w dochodzeniu praw i roszczeń oraz że zwracali oni uwagę na każdym etapie sprawy na ich trudną sytuację ekonomiczną, która zdawała się nie być kwestionowana przez Sąd pierwszej instancji. Należy jednak zauważyć, że wnioski Skarżących o udzielenie im prawa pomocy w zakresie całkowitym były przez ten sąd prawidłowo procedowane: pisma były rejestrowane pod osobną sygnaturą (najpierw I SPP/Wr 200/24; następnie I SPP/Wr 107/26, już po odrzuceniu skargi), Skarżący byli skutecznie wzywani do uzupełnienia wniosków i pouczani o terminie, odpowiednim rygorze w razie ich nieuzupełnienia, oraz sposobie wnoszenia pism w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Trudno przychylić się również do argumentu dotyczącego rozeznania się w procedurach sądowych, ponieważ wezwania Sądu pierwszej instancji kierowane do Skarżących zawierały kompletne pouczenia i sformułowane były w sposób nieskomplikowany. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 184 p.p.s.a. oddalił zażalenie, które rozpoznał na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
15 października 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny