III FZ 555/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.S.A. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 571/25 w zakresie stwierdzenia niewłaściwości i przekazania sprawy według właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie ze skargi S.S.A. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem 21 sierpnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 571/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu sprawę ze skargi S. S.A. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor") z dnia 25 czerwca 2025 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ze względu na okoliczność, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik") w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 20 kwietnia 2022 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oraz Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (Dz. U. z 2022 r., poz. 962, dalej: "rozporządzenie"). Zgodnie z treścią § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, jako organu odwoławczego wobec aktów lub czynności Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, oraz spraw z tego zakresu dotyczących bezczynności i przewlekle prowadzonego postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe, w ocenie Sądu I instancji, skutkowało koniecznością uznania, że sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy, z uwagi na miejsce siedziby Skarżącej (Poznań) jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, co z kolei wynika z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2003 r., Nr 72 poz. 652 ze zm.). Powyższe postanowienie sądu stało się przedmiotem zażalenia Skarżącej, która domagała się jego uchylenie oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła oparcie na błędnych ustaleniach faktycznych prowadzących do bezpodstawnego i błędnego zastosowania art. 194 § 1 pkt 1 w związku z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), podczas gdy rzeczywisty stan faktyczny nie dawał podstaw do jego zastosowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do rozpoznania skargi na akt wydany przez organ administracji publicznej właściwy jest, zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jeżeli zaś do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu została przekazania sprawa, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Nie dotyczy to jednak przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (por. art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca kwestionuje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Jak trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, zgodnie z treścią § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, jako organu odwoławczego wobec aktów lub czynności Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, oraz spraw z tego zakresu dotyczących bezczynności i przewlekle prowadzonego postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz uwzględniając, że Spółka ma siedzibę w Poznaniu, trzeba stwierdzić, że zasadnie WSA w Warszawie uznał swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Podniesione w uzasadnieniu zażalenia twierdzenia są bezzasadne, zaś całość argumentacji Skarżącej pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.