Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III FZ 553/26

Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., III FZ 553/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
28 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 986/25 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi C. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 maja 2025 r., nr 2401-IEW2.7113.3.2025 UNP: 2401-25-106031 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 27 sierpnia 2026 r., I SA/Gl 986/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił C. S. (dalej: "Skarżący") przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i braku fiskalnego skargi złożonej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 maja 2025 r., nr 2401-IEW2.7113.3.2025 UNP: 2401-25-106031, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Sąd stwierdził, że okoliczności wskazane przez wnioskodawcę nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o: - uchylenie na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie zażalenia oraz merytoryczne podejście do spraw skarg z 11 lipca 2026 r. przez Sąd I instancji z uwagi na to, że już nadano im bieg z sygn. akt I SA/Gl 986/25 i I SA/Gl 987/25. Skarżący wskazał dalej, że w obu sprawach jest zwolniony od kosztów sądowych; - w przeciwnym razie, o niezwłoczne przekazanie na podstawie art. 197 § 1 p.p.s.a. akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem właściwego rozpoznania niniejszego zażalenia zgodnie z art. 22 § 3 w związku z art. 194 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i uchylenia w całości wraz z ich uzasadnieniami zaskarżonych postanowień oraz odrzucenie rozpatrzenia wniosków; - ewentualnie o przekazanie obu spraw do ponownego rozpoznania sądowi I instancji z odpowiednią wykładnią prawa i składem sędziowskim celem nadania dalszego biegu już skorygowanym dawno temu skargom bez zbędnego rozpatrzenia przedawnionych już bezprzedmiotowych wniosków o wstrzymanie (art. 89 p.p.s.a.) postępowań mające na celu już niepotrzebnego przywrócenia (art. 86 p.p.s.a.) lub przedłużenia terminów (art. 84 p.p.s.a.) do uzupełnienia braków formalnych, których już nie ma (skorygowano już skargi poprzez złożenie podpisów) oraz braków fiskalnych skarg, które też są już nieaktualne, gdyż skarżący został już w obu sprawach zwolniony od kosztów sądowych; - zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów badań i doradztwa lub zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle tych przepisów, konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu stanowi brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, LEX/el. 2018, komentarz do art. 87 p.p.s.a.). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi przekonującą argumentację, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Skarżący wskazał bowiem, że powziął informację o uchybieniu terminu 30 września 2025 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony 4 października 2025 r. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wniosek ten nie mógł jednak zostać uwzględniony, ponieważ analiza jego treści nie pozwala na uznanie, by uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę skarżącą. Usprawiedliwienia uchybienia terminu strona skarżąca upatruje w braku wystarczającej znajomości działania elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP) oraz procedury sądowoadministracyjnej, bowiem Skarżący nie był świadomy otrzymania korespondencji z sądu. Okoliczności te nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowym zażaleniu Skarżący wskazuje, że postanowieniami starszego referendarza sądowego WSA z 16 kwietnia 2026 r. został już zwolniony od kosztów sądowych. W sprawie I SPP/Gl 246/25 (akta dołączone do akt głównych w niniejszej sprawie) starszy referendarz sądowy w WSA w Gliwicach wydał postanowienie z 12 grudnia 2025 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 23 lutego 2026 r. sąd utrzymał w mocy ww. postanowienie. W związku z powyższym, zarządzeniem z 11 marca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, do uzupełnienia braków formalnych i braku fiskalnego skargi poprzez dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania (art. 87 § 4 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe Skarżący winien opłacić skargę, bowiem na tym etapie nie został zwolniony z kosztów sądowych. Owszem, w związku z późniejszym wnioskiem z 13 marca 2026 r. zarejestrowanym pod sygn. akt I SPP/Gl 54/26, postanowieniem z 16 kwietnia 2026 r. zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych, jednak nie miało to wpływu na prawomocne zarządzenie z 11 marca 2026 r. wzywające go do uzupełnienia braku formalnego (uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł). W świetle powyższych rozważań należy uznać, że orzeczenie sądu pierwszej instancji, odmawiające przywrócenia terminu, odpowiadało prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
15 października 2026
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny