III FZ 544/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 52/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 7 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, I SPP/Gl 52/21, odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gliwicach z 24 maja 2022 r., w sprawie ze skargi J.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 28 października 2020 r., w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Postanowieniem z 24 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 marca 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Pomimo skierowanego do skarżącego pouczenia o braku środka zaskarżenia od w/w postanowienia, skarżący pismem z 22 czerwca 2022 r. wniósł zażalenie. Odrzucając powyższe zażalenie sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowienie WSA o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego, którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, jest niezaskarżalne. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W tym zakresie sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zdanie drugie p.p.s.a.). Wobec powyższego stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.