III FZ 513/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 263/20 którym odrzucono skargę kasacyjną Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 263/20 oddalającego skargę Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 263/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną Z. R. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 263/20, oddalającego skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Stan sprawy przedstawia się następująco: Wyrokiem z 20 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skarżącego na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2029 r. Skargę kasacyjną wywiódł skarżący. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenie skargi kasacyjnej. Odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lutego 2021 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął w dniu 18 lutego 2021 r. (czwartek). Tymczasem pełnomocnik skarżącego w dniu 19 lutego 2021 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w D. przesyłkę, w której nadesłał dwa egzemplarze oświadczenia, o które został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną, stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braku formalnego. Sąd wyjaśnił, że termin na uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej upływał w dniu 18 lutego 2020 r., zaś przesyłka pocztowa zawierającą oświadczenie, o złożenie którego został wezwany przez Sąd pełnomocnik skarżącego, została nadana jeden dzień po terminie, tj. w dniu 19 lutego 2021 r. Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że brak w skardze wniosku o wyznaczenie rozprawy bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stanowi przeszkodę w rozpoznaniu skargi. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji oraz uwzględnienie i rozpatrzenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy o czym stanowi art. 176 § 2 P.p.s.a. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.). Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Okoliczność ta jest bezsporna - tak przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, zaś skarżący tego nie kwestionuje. W związku z tym pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie w dwóch egzemplarzach wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, zgodnie z art. 176 § 2 P.p.s.a. W wezwaniu tym pełnomocnik został pouczony, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lutego 2021 r. (zwrotnie potwierdzenie odbioru – k. 85 akt sądowych). Zatem 7-dniowy termin do uzupełnia braku formalnego skargi kasacyjnej upływał z dniem 18 lutego 2021 r. (czwartek). Tymczasem, jak wynika z pieczęci na kopercie, przesyłka zawierająca oświadczenie pełnomocnika skarżącego o rozpoznanie sprawy na rozprawie, została nadana w dniu 19 lutego 2021 r. (piątek), a więc z uchybieniem terminowi zakreślonemu w wezwaniu. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.