III FZ 50/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 339/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 listopada 2024 r., nr KOC/7927/Fi/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 10 kwietnia 2025 r. o sygn. akt III SA/Wa 339/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. i A. G.(dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "Organ") z 19 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2025 r. (pismami z 14 lutego 2025 r.) wezwano Skarżących do solidarnego usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, wskazując, że uzupełnienie braków formalnych skargi w tym zakresie przez jedno ze skarżących zwalnia pozostałych z nałożonego obowiązku, a także własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź też nadesłania egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz podanie swojego numeru PESEL. Wskazano, że doręczenie przesyłek zawierających wezwania zostały uznane za dokonane 10 marca 2025 r. w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z adnotacją na zwróconych przez operatora pocztowego kopertach. Na powyższe postanowienie skarżący J. S. wniósł zażalenie, żądając przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 in principio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zaś z § 2 pkt 1 lit. b tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy sąd odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie – Skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi w przewidzianym do tego terminie. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierała braki formalne w postaci braku podpisów oraz niewskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto nie podano numeru PESEL Skarżących. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżących do uzupełnienia braków wezwaniami z 14 lutego 2025 r., jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że jak słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, doręczenie Skarżącym tych wezwań powinno zostać uznane za dokonane 10 marca 2025 r. w trybie dyspozycji art. 73 p.p.s.a. Stosowne adnotacje sądowe, wskazujące datę uznania przesyłek zbiorczych za doręczone, tj. 10 marca 2025 r., naniesiono na kopertach. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia rzeczonych braków formalnych skargi przez Skarżących upłynął zatem 17 marca 2025 r. Przechodząc do wniosku zawartego w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Skarżący nie wskazał żadnych powodów, które usprawiedliwiałyby odstąpienie od tej zasady. Również działając z urzędu, Sąd nie stwierdził konieczności przekazania sprawy do rozpoznania na rozprawie, stąd wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji