III FZ 498/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 273/25, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 5 maja 2025 r., nr SKO.PO/41/1210/568/2025 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r. o sygn. I SA/Ke 273/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę H. K. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 5 maja 2025 r., wydane w przedmiocie ulgi płatniczej. Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, iż Skarżący złożył przedmiotową skargę do Sądu I instancji, nie uiszczając wpisu od skargi. W związku z powyższym został wezwany do dokonania tej czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone prawidłowo 4 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie, tj. do 11 lipca 2025 r., Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego. Z akt sprawy wynika ponadto, iż Skarżący 14 lipca 2025 r. złożył na biurze podawczym Sądu I instancji wniosek o udzielenie prawa pomocy. Postanowieniem z 17 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 55/25 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach rozpoznał ww. wniosek postanawiając o zwolnieniu Skarżącego od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu dla Skarżącego pełnomocnika z urzędu. Pismem z 27 sierpnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 6 sierpnia 2025 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez niezasadne odrzucenie skargi, w sytuacji gdy postanowieniem wydanym w dniu 17 lipca 2025 r. o sygn. akt I SPP/Ke 55/25 Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, a zatem na dzień wydania zaskarżonego postanowienia brak było podstaw do odrzucenia skargi. 2. art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a. poprzez niezasadne odrzucenie skargi na skutek błędnego ustalenia, że wniosek o przyznanie prawa pomocy będzie podlegał odrębnemu rozpatrzeniu przez referendarza sądowego, w sytuacji gdy postanowieniem wydanym w dniu 17 lipca 2025 r. o sygn. akt I SPP/Ke 55/25 Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, a zatem brak było podstaw do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Oświadczył, że opłata nie została zapłacona w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie prawomocne jest postanowienie przyznające Skarżącemu prawo pomocy. Wskazać jednak należy, iż Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów po terminie do uiszczenia wpisu. Jeżeli Skarżący uczyniłby to w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego, postanowienie referendarza sądowego miałoby skutek również w kwestii wpisu od skargi. Rację ma WSA, iż wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma okoliczność złożenia przez Skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów. Wniosek ten został bowiem złożony 14 lipca 2025 r., tj. po terminie do uiszczenia wpisu. Jak już wskazano natomiast jedynie złożony w terminie do uiszczenia wpisu wniosek o przyznanie prawa pomocy czyni wezwanie o wpis nieaktualnym. Wskazać zatem należy, iż skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był na dzień 11 lipca 2025 r. zwolniony z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu I instancji. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 czerwca 2025 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu w dniu 4 lipca 2025 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W związku z powyższym należało uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie odrzucił skargę. Końcowo zaznaczyć należy, że w sprawie nie zachodziły podstawy do rozpoznania wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258-261 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.