III FZ 484/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński, , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 1457/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 września 2024 r. nr SKO.FE/41.4/86/2024/15879 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1457/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T. Z. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 30 września 2024 r., nr SKO.FE/41.4/86/2024/15879 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 22 października 2024 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 6 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie, awizowano dwukrotnie 20 grudnia 2024 r. oraz 30 grudnia 2024 r., natomiast wydana została skarżącemu 7 stycznia 2025 r. Termin na usunięcie braku fiskalnego skargi upływał skarżącemu 10 stycznia 2025 r. Wpis od skargi nie został uiszczony. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał m.in., że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z 27 września 2013 r. II OZ 810/13). Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął skarżącemu 10 stycznia 2025 r. pomimo tego, że przesyłka została mu wydana 7 stycznia 2025 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. W konsekwencji skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd postanowił ją odrzucić. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania - podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu nie uiścił wpisu. Skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie, awizowano dwukrotnie 20 grudnia 2024 r. oraz 30 grudnia 2024 r. Termin na usunięcie braku fiskalnego skargi upływał skarżącemu 10 stycznia 2025 r. Wpis od skargi nie został uiszczony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że czternastodniowy termin (określony w art. 73 p.p.s.a.) do odbioru przesyłki rozpoczął swój bieg w dniu 20 grudnia 2024 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił zatem w dniu 3 stycznia 2025 r. Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt wydania przesyłki w dniu 7 stycznia 2025 r., bowiem późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Należy także podkreślić, że skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do treści zażalenia wyjaśnia, że pismo dotyczące doręczenia odpisu postanowienia zostało podpisane przez p. M. L. (specjalistę), natomiast zaskarżone postanowienie zostało podpisane przez sędziego WSA - sprawozdawcę D. K. Odnośnie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszym postępowaniu - w tym zakresie orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z 9 maja 2025 r. w pkt 3 odnotowano wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy i wpisano do repertorium SPP na podstawie odrębnego zarządzenia. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż brak fiskalny nie został uzupełniony przez skarżącego w wyznaczonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2