III FZ 479/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. K. i M. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 lipca 2026 r. sygn. akt I SA/Po 1224/26 w przedmiocie wpisu uzupełniającego od skargi w sprawie ze skargi D. K. i M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 21 maja 2026 r. nr SKO.F.406.268.2026 w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2026 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 31 lipca 2026 r. D. K. i M. Z. (dalej: skarżące) zostały wezwane do uiszczenia solidarnie uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 780 zł od skargi wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 21 maja 2026 r. w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2026 r. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Skarżące (reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego) złożyły zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o zmianę w niniejszej sprawie wpisu stosunkowego na wpis stały (500 zł). Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego niezastosowanie, a w konsekwencji błędne ustalenie należnego wpisu jako wpisu stosunkowego na podstawie § 1 tego rozporządzenia, zamiast wpisu stałego w wysokości 500 zł, przewidzianego dla spraw skarg z zakresu zobowiązań podatkowych nieobjętych wpisem stosunkowym. Wobec powyższego wniesiono o: 1. uchylenie w całości zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 27 lipca 2026 r.; 2. stwierdzenie, że od skargi skarżących należny jest wpis stały w kwocie 500 zł, określony w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W ocenie skarżących przyjęcie wpisu stosunkowego nie znajduje dostatecznej podstawy w treści rozporządzenia. Sprawa została wszczęta skargą na decyzję wydaną w sprawie podatkowej, a jej przedmiotem jest kontrola legalności decyzji ustalającej wymiar podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Nie jest to sprawa cywilna, ani sprawa o dochodzenie świadczenia pieniężnego przed sądem powszechnym. Sąd administracyjny bada zgodność z prawem decyzji administracyjnej, a nie rozstrzyga o roszczeniu pieniężnym sensu stricto. Ponadto jak wskazano w uzasadnieniu - w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana po wznowieniu postępowania i jej przedmiotem nie jest wyłącznie bieżące ustalenie konkretnej należności pieniężnej, lecz przede wszystkim legalność zastosowania trybu nadzwyczajnego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej. W ocenie skarżących to wzmacnia argument, że skarga mieści się w kategorii spraw podatkowych objętych wpisem stałym, a nie stosunkowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że analogiczna sprawa była rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 października 2026 r., sygn. akt III FZ 446/26. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w tym postanowieniu. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 p.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa przywołane wcześniej rozporządzenie Rady Ministrów. Stosownie do art. 216 p.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Dotyczy to spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (por. uchwała NSA z 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07). Decydujące znaczenie dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarga dotyczy kwestii należności pieniężnej. Otóż decyzją SKO w Poznaniu z 21 maja 2026 r. utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Ś. z 28 stycznia 2026 r. w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości na 2026 rok. Jak wskazano w skardze, zaskarżoną decyzją Burmistrz Ś. ustalił łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2026 w wysokości 32 646 zł, w tym podatek rolny w kwocie 1 349 zł i podatek od nieruchomości w kwocie 31 297 zł. W takim przypadku spór dotyczy bezpośrednio należności pieniężnej. Argumentacja skarżących jest bezzasadna. Wpis stosunkowy jest prawidłowy, ponieważ sprawa dotyczy należności pieniężnych, niezależnie od tego, że przedmiotem kontroli jest decyzja podatkowa. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, aby postępowanie toczyło się w trybie wznowieniowym, co czyni również ten argument niezasadnym. W świetle przedstawionych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługiwały na uwzględnienie. Zarządzenie Przewodniczącego WSA w Poznaniu z 31 lipca 2026 r. określa prawidłową kwotę do uzupełnienia należnego wpisu od skargi, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.