III FZ 472/21

Dnia 20 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Op 27/21 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Op 84/20 oddalającym skargę J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, I SA/Op 27/21, odrzucił skargę kasacyjną J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 2 kwietnia 2021 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 25 czerwca 2020 r., I SA/Op 84/20 oddalającym skargę J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 27 stycznia 2020 r., w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przez jego błędne zastosowanie; 2. art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., przez jego niezastosowanie i nie uznanie skargi za dopuszczalną; 3. art. 57 kpa w zw. z art. 32 w zw. z art. 3 §2 pkt 8 w zw. z art. 49 ust. 4 p.p.s.a. w zw. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez ich błędną interpretację; 4. naruszenie zasad art. 124 kpa, gdyż postanowienie nie zostało oparte na faktycznych dowodach lecz na matactwie; 5. odrzucenie skargi o wznowienie postępowania od wyroku WSA w Opolu z 25 czerwca 2020 r., który został wydany z naruszeniem zasad art. 145 §1 pkt 1, 2, 4 i 5 kpa; 6. niezastosowanie art. 75 kpa i art. 78 §1 kpa poprzez niedopuszczenie wszystkich istotnych dowodów dla wyjaśnienia wszystkich elementów sprawy z uwzględnieniem zasad sprawiedliwości społecznej. Skarżący wniósł o: a) uchylenie wyroku WSA w Opolu z 25 czerwca 2020 r.; b) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, gdyż narusza art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP i rozpoznanie zażalenia jako oczywiście uzasadnionego z mocy art. 195 §2 p.p.s.a.; c) przekazanie sprawy WSA w Opolu w celu wznowienia postępowania dowodowego w niniejszej sprawie; d) zwolnienie skarżącego z opłaty od zażalenia, gdyż został zwolniony od kosztów sądowych w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast stosownie do art. 175 §1 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Jak słusznie ustalił sąd pierwszej instancji skarga kasacyjna z 24 maja 2021 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby był on adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. WSA w Opolu doręczając, przy piśmie z 14 maja 2021 r. odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z 6 maja 2021 r., jednocześnie pouczył skarżącego, że "skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (...)" (k. 69 akt sądowych). Pomimo tego pouczenia, skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wskazał przy tym, aby legitymował się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają mu samodzielne sporządzenia tak sformalizowanego środka odwoławczego. Jak wyżej wskazano, z akt sprawy fakt ten również nie wynika. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, a zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. Stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2