Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III FZ 458/26

Postanowienie NSA z 19 października 2026 r., III FZ 458/26 – podatki od nieruchomości

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
19 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 807/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 17 lutego 2026 r., nr SKO-4231/416/25 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od stycznia do czerwca 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 8 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 807/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. F. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu (dalej: "Organ") z 17 lutego 2026 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od stycznia do czerwca 2021 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2026 r. pełnomocnika Skarżącej wezwano do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez nadesłanie 4 odpisów skargi, podpisanie skargi podpisem elektronicznym, złożenie poświadczenia elektronicznego pełnomocnictwa załączonego do skargi i podania nr PESEL Skarżącej – pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z tego samego dnia pełnomocnika wezwano do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 5 czerwca 2026 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 18 lipca 2026 r. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. brak doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Do wiadomości przesłanej z pośrednictwem ePUAP nie zostało doręczone prawidłowe wezwanie które spełniałoby warunki pisma wskazanego w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z § 10 pkt 1 zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych (dalej: "Zarządzenie") poprzez nieprawidłowe sporządzenie i doręczenie pisma w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niedołączenie załącznika w postaci wezwania do wiadomości przesłanej przez ePUAP w zw. § 12 Zarządzenia poprzez nie skorzystanie z formularza wezwania określonego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, 2. nieprawidłowe podpisanie elektronicznie doręczonej korespondencji przez osobę upoważnioną do doręczania wezwań co stanowi naruszenie § 85c Zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowana ani zasadność wystosowania przez Sąd pierwszej instancji wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, ani to, że Skarżąca braku tego w wyznaczonym przez Sąd terminie nie usunęła. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. Istotę sporu stanowi zaś to, czy pełnomocnika Skarżącej prawidłowo wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie 4 odpisów skargi, podpisanie skargi podpisem elektronicznym, złożenie poświadczenia elektronicznie pełnomocnictwa załączonego do skargi i podania nr PESEL Skarżącej – pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w wykonaniu zarządzenia z tego samego dnia pełnomocnika wezwano do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zawarte zostały w dwóch pismach z 19 maja 2026 r., mających postać dokumentu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 1241 ze zm., dalej: "ustawa o informatyzacji"). Całość, stosownie do art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., została wysłana za pomocą środków komunikacji elektronicznej ePUAP do pełnomocnika Skarżącej. Wydruk wyżej wymienionych dokumentów elektronicznych wysłanych do pełnomocnika Skarżącej znajduje się w aktach sprawy (k. 74 i k. 76 akt sądowych). W aktach tych (k. 78-79 akt sądowych) znajdują się również Urzędowe Poświadczenia Doręczenia nr ePUAP-UPD180367110 oraz nr ePUAP-UPD180367324 potwierdzające, że adresat korespondencji poświadczył ich odbiór z datą 29 maja 2025 r. Pełnomocnik Skarżącej wskazał w zażaleniu, że do wiadomości przesłanych za pośrednictwem ePUAP nie zostały zamieszczone prawidłowo wezwania, które spełniałyby – jego zdaniem – warunki pisma wskazanego w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 10 pkt 1 Zarządzenia z uwagi na niedołączenie załącznika w postaci wezwania do wiadomości przesłanej przez ePUAP. Podkreślił także, że nieprawidłowo podpisano elektronicznie doręczoną korespondencję przez osobę upoważnioną do doręczania wezwań z uwagi na to, że treść wezwań opatrzono kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Sądu. Zgodnie z § 10 pkt 1 zd. trzecie Zarządzenia pisma sądowe wytworzone w postaci dokumentu elektronicznego wysyła się drogą elektroniczną w postaci odpisów, jako załącznik do pisma ogólnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użycie formularza pisma ogólnego i zawarcie w nim treści wezwań, a następnie ich doręczenie w takiej formie na skrzynkę elektroniczną pełnomocnika nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Jak już podkreślono wyżej, w aktach sądowych znajdują się Urzędowe Poświadczenia Doręczenia potwierdzające, że adresat korespondencji poświadczył ich odbiór z datą 29 maja 2025 r. Wskazać należy, że pełnomocnik Skarżącej merytorycznie zapoznał się z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, gdyż złożył pismem z 2 czerwca 2026 r. odpowiedź na to pismo (k. 80 akt sądowych). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kluczowe znaczenie miało zatem nie to, w jakiej formie technicznej wezwania zostały doręczone, lecz to, że ich treść została skutecznie udostępniona pełnomocnikowi i pozwalała mu na podjęcie stosownych czynności procesowych. Nie sposób zatem uznać, aby sposób przekazania korespondencji elektronicznej, przy jednoczesnym faktycznym zapoznaniu się z treścią wezwań, mógł skutkować pozbawieniem strony możliwości realizacji jej praw procesowych. Nie jest także uzasadnione twierdzenie pełnomocnika Skarżącej, że opatrzenie formularza pisma ogólnego kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Sądu nie może być utożsamiane z podpisaniem wezwania przez upoważnionego pracownika sekretariatu. Należy wskazać bowiem na treść art. 74a § 12 p.p.s.a., zgodnie z którym pisma sądu, odpisy pism i załączników w postępowaniu sądowym oraz orzeczeń, doręczane przez sąd w formie dokumentu elektronicznego, są opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną. Ustawodawca wprost wymienił kwalifikowaną pieczęć elektroniczną jako prawidłowy sposób podpisywania pism sądu. Podsumowując powyższe rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, a Sąd pierwszej instancji słusznie przyjął, że braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. W tej sytuacji prawidłowo zastosowano w sprawie przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
2 września 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny