III FZ 446/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 41/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 41/25 odrzucające skargę B. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 24/24 postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 41/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: WSA) odrzucił zażalenie B. M. (dalej: Skarżąca) na postanowienie tego Sądu z dnia 21 maja 2025 r. odrzucające skargę Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 25 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 24/24. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Postanowieniem z dnia 21 maja 2025 r., Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 25 marca 2024 r. odrzucającym jej skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 30 listopada 2023 r. w przedmiocie umorzenia kosztów upomnień i ustalenia prawidłowości w rozliczeniach dokonanych opłat. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia skargą kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych i celnych, doręczono Skarżącej dnia 10 czerwca 2025 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 39 akt sądowych). Pismem z dnia 16 czerwca 2025 r. sporządzonym osobiście, Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA z dnia 21 maja 2025 r. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie Skarżącej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że zasadniczym środkiem zaskarżenia postanowień kończących postępowanie jest skarga kasacyjna, a jedynie w drodze wyjątku niepodlegającego wykładni rozszerzającej we wskazanych powyżej przypadkach od postanowienia kończącego postępowanie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze, że postanowienie zaskarżone zażaleniem z dnia 16 czerwca 2025 r. zostało wydane na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., orzeczenie to, nie mieści się w wąskiej kategorii postanowień kończących postępowanie zaskarżanych w drodze zażalenia. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że postanowienie z dnia 21 maja 2025 r. mogło być zaskarżone wyłącznie w drodze skargi kasacyjnej. Zaznaczyć należy, że o sposobie zaskarżenia orzeczenia, w tym postanowienia, decydują przepisy prawa, które nie dają w tym względzie wyboru stronie niezgadzającej się z wydanym orzeczeniem. Strona niezadowolona z wyniku sprawy może zaskarżyć orzeczenie wyłącznie w formie wskazanej przez przepisy prawa, a nie jakikolwiek sposób. Nieprawidłowy sposób zaskarżenia orzeczenia powoduje, że taki (błędny) środek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca, pomimo dokonania prawidłowego pouczenia o trybie (środku) zaskarżenia postanowienia z dnia 21 maja 2025 r., zdecydowała się złożyć nieprawidłowy środek zaskarżenia, jakim było zażalenie z dnia 16 czerwca 2025 r. Tym samym w sprawie spełnione zostały przesłanki do odrzucenia tego zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W konsekwencji powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zmiany prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odrzuceniu zażalenia z dnia 16 czerwca 2025 r. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.