III FZ 44/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 111/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2021 r. nr SKO.41/536/P/2021 w przedmiocie podatku leśnego za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 8 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 111/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie C. K. (dalej: Skarżąca) z 7 lutego 2022 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 stycznia 2022 r. Przestawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 9 lutego 2022 r. wpłynęło zażalenie Skarżącej na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. uchylające w pkt 1 zarządzenie Referendarza Sądowego z 18 listopada 2021 r. pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy oraz umarzające w pkt 2 postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy strona została prawidłowo pouczona o nieprzysługiwaniu zażalenia na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w katalogu z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") i brak jest innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Postanowienie, które zażaliła Skarżąca wydane zostało na podstawie art. 249a i art. 260 § 1 - 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8 sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). (...) umarza się postępowanie gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne (art. 249 a p.p.s.a.) Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu z 5 stycznia 2022 r. jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie, pismem z 13 października 2022 r. pełnomocnik Skarżącej złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma sąd pierwszej instancji, że postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w katalogu art. 194 § 1 p.p.s.a. i brak jest innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Jak wynika z akt sprawy strona w piśmie z 13 stycznia 2022 r. stanowiącym o doręczeniu postanowienia została prawidłowo pouczona o nieprzysługiwaniu zażalenia na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. W świetle powyższego należy uznać, że zażalenie na postanowienie sądu z 5 stycznia 2022 r. jest niedopuszczalne i należało je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. Procedura odrzucenia wniesionego przez Skarżącą zażalenia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa. W zażaleniu na powyższe postanowienie nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a argumenty podniesione w zażaleniu w istocie nie dotyczą zagadnienia w nim ujętego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodów z dokumentów wskazanych w zażaleniu, z uwagi na to, że dowody niezbędne do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia znajdują się w aktach sprawy. Trzeba podkreślić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu zażalenia, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przepisy prawa, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącej.