III FZ 439/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Op 62/26, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi C. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 listopada 2025 r., nr 1601-IEW.720.26.2025, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 15 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie C. S. wniesione 27 maja 2026 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2026 r. W uzasadnieniu przyjął, że postanowienie z 27 kwietnia 2026 r. zostało doręczone skarżącemu 19 maja 2026 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 26 maja 2026 r., a zażalenie z 27 maja 2026 r. było spóźnione. Odpis postanowienia z 15 czerwca 2026 r. przesłano skarżącemu elektronicznie. Pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru pisma wysłano 24 czerwca 2026 r., a powtórne - 2 lipca 2026 r. Skarżący nie odebrał pisma. W dniu 16 lipca 2026 r. wniósł za pośrednictwem e-PUAP zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W razie nieodebrania pisma doręczanego elektronicznie art. 74a § 8 p.p.s.a. nakazuje uważać doręczenie za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W rozpoznawanej sprawie pierwsze zawiadomienie przesłano 24 czerwca 2026 r. Czternastodniowy okres upłynął 8 lipca 2026 r. Tego dnia nastąpił skutek doręczenia postanowienia z 15 czerwca 2026 r. Należy odróżnić datę doręczenia od ewentualnej późniejszej daty oznaczonej w urzędowym poświadczeniu doręczenia jako "Data uznania dokumentu za doręczony". Ta druga oznacza stwierdzenie, że pisma nie odebrano w przewidzianym okresie i co za tym idzie nie przesuwa skutku doręczenia na dzień dokonania tego stwierdzenia. Dacie wynikającej z art. 74a § 8 p.p.s.a. odpowiada wskazany w poświadczeniu "Termin doręczenia". Rozróżnienie to przyjęto choćby w postanowieniach NSA z 13 lutego 2025 r., I OZ 64/25, i z 1 kwietnia 2026 r., I FSK 898/24. Dnia doręczenia, tj. 8 lipca 2026 r., nie wlicza się do siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia. Termin ten rozpoczął bieg 9 lipca i upłynął 15 lipca 2026 r. Zażalenie wniesione elektronicznie 16 lipca 2026 r. zostało zatem złożone dzień po terminie. Stosownie do art. 83 § 5 p.p.s.a. o dacie wniesienia pisma elektronicznego rozstrzyga data wprowadzenia go do właściwego systemu, określona w urzędowym poświadczeniu odbioru. Dla rozstrzygnięcia o dopuszczalności obecnego zażalenia nie jest konieczna ocena zasadności postanowienia z 15 czerwca 2026 r. Należy jednak zauważyć, że przedstawiony w jego uzasadnieniu rachunek wcześniejszego terminu również przesuwa datę doręczenia o jeden dzień. Jak wynika z akt sprawy, pierwsze zawiadomienie wysłano 4 maja 2026 r., zatem czternastodniowy okres upłynął 18 maja 2026 r., a siedmiodniowy termin do wniesienia tamtego zażalenia - 25 maja 2026 r. Przyjęcie przez WSA odpowiednio 19 i 26 maja 2026 r. wynikało z utożsamienia późniejszej daty uznania pisma za doręczone z datą samego doręczenia. Zażalenie wniesione 27 maja 2026 r. pozostawało spóźnione także przy prawidłowym obliczeniu tego terminu. Uwagi te nie znoszą jednak uchybienia terminowi do zaskarżenia postanowienia z 15 czerwca 2026 r. Ponieważ zażalenie z 16 lipca 2026 r. podlegało odrzuceniu jako spóźnione, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.