III FZ 434/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 1209/21, I PP/Wr 7/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2021 r. nr SKO 4121/270/2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 1209/21, I SPP/Wr 7/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. N. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie z 11 kwietnia 2023 r. sygn. I SPP/Wr 7/23. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia postanowieniem z 11 kwietnia 2023 r. Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 1 lutego 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Pismem z 9 maja 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W ocenie Sądu pierwszej instancji z momentem wydania postanowienia rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany. W art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: p.p.s.a.), ani w żadnym innym przepisie p.p.s.a. nie przewidziano możliwości wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a., o czym skarżący został przez sąd poinformowany. Pomimo stosownego pouczenia skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 11 kwietnia 2023 r. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji zobligowany był wniesione zażalenie odrzucić. Skarżący pismem z 26 lipca 2023 r. wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie w którym wskazał, że wnosi o jego uchylenie, gdyż w jego sprawach dochodziło i nadal dochodzi do działań niezgodnych z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z regułą przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wyrażoną w art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Wobec powyższego stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił, jako niedopuszczalne, zażalenie na postanowienie z 11 kwietnia 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 1 lutego 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w art. 194 § 1 p.p.s.a. oraz w innych przepisach ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od tego typu pisma. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.