III FZ 421/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. J. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 113/23 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia oddalić zażalenie

Wyrokiem z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 113/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk uchylił zaskarżoną decyzję miarkując, na podstawie art. 206 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") koszty postępowania zasądzone na rzecz pełnomocnika skarżącego. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie (pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) w przedmiocie kosztów postępowania, zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 174 p.p.s.a., zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 200 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości równej stawce minimalnej określonej przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), podczas gdy skarga wywiedziona przez pełnomocnika skarżącego została uwzględniona w całości poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku winien zasądzić koszty zastępstwa procesowego w pełnej wysokości. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 206 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że uchylenie zaskarżonej decyzji z innych przyczyn niż wskazane w skardze przez pełnomocnika skarżącego stanowi przesłankę do miarkowania przyznanych kosztów zastępstwa adwokackiego, podczas gdy zarzuty podniesione przez skarżącego w skardze były zasadne i merytoryczne, skarga została uwzględniona, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że "odnoszenie się do podnoszonych w skardze zarzutów (...) byłoby przedwczesne" (str. 9 uzasadnienia wyroku) uchylając zaskarżoną decyzję z innych przyczyn, lecz nie odbiera to zasadności i trafności podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów, wobec czego koszty zastępstwa procesowego powinny zostać przyznane w pełnej wysokości. Mając powyższe zarzuty na uwadze, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i rozpoznanie sprawy na nowo z uwagi na oczywistą zasadność niniejszego zażalenia, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącego kwoty 4 052 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składają się: a) uiszczony wpis od skargi w wysokości 435 zł, b) wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika - adwokata w wysokości 3 600 zł. c) kwota uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, oraz na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a., zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zamieszczona w art. 206 p.p.s.a. regulacja prawna wyraża zasadę miarkowania (stosunkowego rozdzielania) kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, która umożliwia sądowi w uzasadnionych przypadkach odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Brzmienie art. 206 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia jej skargi. W razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest precyzyjne uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia. Warunkiem prawidłowego zastosowania przez sąd pierwszej instancji art. 206 p.p.s.a. jest zatem wskazanie, dlaczego sąd uznał, że zachodzi przypadek uzasadniający zasądzenie jedynie części kosztów. Intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej w przypadku uwzględnienia jej skargi, jednakże w razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest precyzyjne uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk wyjaśnił podstawę zastosowania omawianego przepisu. Wskazał, że miarkowanie kosztów związane było z uchyleniem zaskarżonej decyzji aczkolwiek w innych przyczyn niż wskazane w skardze. Sąd meriti wyjaśnił zatem podstawę zastosowania ww. przepisu. Przepis art. 206 p.p.s.a. nie konkretyzuje pojęcia "uzasadnionych przypadków", w których można odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, jedynie wymienia jeden z nich (świadczy o tym zawarte w przepisie sformułowanie "w szczególności"), dotyczący sytuacji, w której skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu, toteż ich kwalifikacja należy ostatecznie w każdej sprawie do sądu. Biorąc pod uwagę powyższe uchylenie zaskarżonej decyzji z innych przyczyn niż wskazane w skardze przez pełnomocnika skarżącego stanowi przesłankę do miarkowania przyznanych kosztów zastępstwa adwokackiego. Stosując powołany przepis sąd musi dokonać oceny opartej na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem, poczuciem sprawiedliwości oraz analizą okoliczności rozpoznawanej sprawy. W niniejszej sprawie nie można zarzucić Sądowi a quo, że miarkował koszty w sposób błędny. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.