III FZ 416/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/GI 1558/23 dotyczącego odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 września 2023 r. nr SKO.F/41.4/1027/2023/17699 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 2 czerwca 2025 r. o sygn. akt I SA/GI 1558/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu zażalenia J. L. (dalej: skarżący) na zarządzenie z 25 kwietnia 2025 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi - odrzucił zażalenie. Sąd pierwszej instancji podał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 25 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 1 grudnia 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia, którego treść została skierowana w wezwaniu Sądu z 28 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie. Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd pierwszej instancji uznał, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się w katalogu zażaleń określonym w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na wskazane na wstępie postanowienie skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego zmianę i wyeliminowanie z obiegu. W uzasadnieniu wskazał, że inne sądy w innych postępowaniach przyznały mu prawo pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, przytoczonymi przez Sąd pierwszej instancji, zażalenie nie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Natomiast na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Przepis ten dotyczy zarządzeń i postanowień wydawanych na podstawie przepisów rozdziału 2 "Koszty sądowe", oraz rozdziału 3 "Zwolnienie od kosztów sądowych", zawartych w dziale V p.p.s.a. Zażalenie wniesione w niniejszej sprawie dotyczyło zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Ma ono wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i jako takie nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Argumentacja zażalenia nie podważyła ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie WSA w Gliwicach należy uznać za odpowiadające prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a., zażalenie oddalił.