III FZ 412/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1203/24 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr SKO.F.41.4/712/2024/12710 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 5 czerwca 2025 r., I SA/Gl 1203/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, uwzględniając skargę D. S. (dalej: ,,Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 14 sierpnia 2024 r., nr SKO.F/41.4/712/2024/12710, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r., w punkcie 2 zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 2.995 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu sąd wyjaśnił, że o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200, 205 § 2 i art. 206 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 poz. 935 z późn. zm., dalej: ,,p.p.s.a."). Zasądzone na rzecz Skarżącego koszty postępowania (2.995 zł) obejmują wysokość wpisu sądowego (978 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2.000 zł, określone w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687; dalej: ,,rozporządzenia") oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł). Pismem z 18 czerwca 2025 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wymienionego wyroku. Zaskarżonemu postanowieniu postawione zostały zarzuty naruszenia przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1) art. 206 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust 1 pkt 1 lit e rozporządzenia poprzez odstąpienie od zasądzenia kosztów postępowania w części w sytuacji, w której nie wystąpił uzasadniony przypadek o którym mowa w art. 206 p.p.s.a.; 2) art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. W oparciu o powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w wyroku z 5 czerwca 2025 r., I SA/Gl 1203/24 (punkt II sentencji wyroku) jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. Należy wskazać, że zgodnie z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Brzmienie art. 206 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że ustawodawca pozostawił do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia jej skargi. W razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia. Warunkiem jest zatem wskazanie, dlaczego sąd uznał, że zachodzi przypadek uzasadniający zasądzenie jedynie części kosztów. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyjaśnił przyczyny miarkowania kosztów postępowania. Wskazał, że pod pojęciem częściowego uwzględnienia skargi, o którym mowa w art. 206 p.p.s.a., należy rozumieć zarówno sytuację, w której sąd uchyli część zaskarżonej decyzji, jak i sytuację, w której z uwagi na niepodzielność decyzji podatkowej uchyli ją w całości, jednakże z treści uzasadnienia wyroku wynika, że tylko część zarzutów skargi została uwzględniona i że tylko one będą przedmiotem rozważań przed organem drugiej instancji. Jednocześnie z treści uzasadnienia wyroku wynika, że sąd podzielił tylko część zarzutów skargi, co zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dawało podstawę do zastosowania art. 206 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.