III FZ 409/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 453/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 30 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 453/22, w ten sposób, że zamiast błędnie wpisanej daty oraz numeru zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie "z dnia 24 maja 2018 r. nr [...]" wpisać prawidłowo "z dnia 30 listopada 2021 r. nr [...]".

Zaskarżonym postanowieniem z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 453/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.G.(dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. W uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przedstawiając stan faktyczny sprawy, sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2022 r. pismem z tego samego dnia wezwano skarżącego do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Przesyłka polecona zawierająca wezwania została doręczona stronie 12 maja 2022 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na 30 maja 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty brakującej części wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący pomimo wezwania doręczonego 12 maja 2022 r., zawierającego prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, nie uregulował brakującej części opłaty, co uzasadniało odrzucenie skargi inicjującej postępowanie w sprawie stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 3 lipca 2022 r. skarżący zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu środka zaskarżenia wskazano, że odrzucenie skargi jest niesłuszne, bowiem wpis od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 listopada 2021 r. został przez stronę uiszczony. Do zażalenia dołączono kserokopię potwierdzenia wykonania przelewu bankowego kwoty 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie stosownie do § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), stanowiącego podstawę zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2022 r., wpis od skargi w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego wydane w trybie nadzwyczajnym, tj. o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości, uiszczając wpis od skargi w nieprawidłowej wysokości (100 zł), zasadnie został wezwany do uiszczenia pozostałej części w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Dokonanie opłaty w niewystarczającej kwocie w dacie 13 stycznia 2022 r. zostało potwierdzone w Rejestrze Opłat Sądowych (k. 15 akt sądowych), co odpowiada duplikatowi potwierdzenia przelewu dołączonego do zażalenia (k. 40 akt sądowych). Kwota ta nie stanowi jednak wpisu sądowego w odpowiedniej wysokości, i co więcej - nie stanowi jej uzupełnienia, a przynajmniej z załączonego przez skarżącego dokumentu taka okoliczność nie wynika. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia brakującego wpisu od skargi została skarżącemu skutecznie doręczona 12 maja 2022 r. w wyniku dwukrotnej awizacji i niepodjęcia przesyłki (k. 26 akt sądowych), co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 19 maja 2022 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona (k. 28 akt sądowych), co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 P.p.s.a. Nie można przy tym podzielić stanowiska prezentowanego przez skarżącego, jakoby kwota 100 zł wpłacona 13 stycznia 2022 r. stanowiła uzupełnienie opłaty wniesionej tego samego dnia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie sprostowania sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.