III FZ 407/21

Dnia 6 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1067/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1067/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. G. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego. Podstawą niniejszego postanowienia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Korespondencja sądowa zawierają odpis wskazanego postanowienia została wysłana na adres Skarżącego i uznana za doręczoną wobec jej niepodjęcia w terminie. Skarżący w zażaleniu wskazał, iż podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie, a niepodjęcie przesyłki w terminie jest przez niego niezawinione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 230 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wskazać w tym miejscu należy, iż zażalenie Skarżącego nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji dotyczącej zasadności wydanego w sprawie zarządzenia, ograniczając się do twierdzenia, że Skarżący nie ze swojej winy nie odebrał przesyłki sądowej. Należy wskazać, iż reklamacja wniesiona przez Skarżącego nie wykazała żadnych nieprawidłowości po stronie operatora pocztowego (k. 49 akt sądowych). Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu. W konsekwencji, prawidłowo przyjął WSA, iż doręczenie nastąpiło w dniu 15 grudnia 2020 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasadne na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.