III FZ 404/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 246/24, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2023 r., nr 2201-IEE.7192.2.148.2023.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 16 czerwca 2025 r. o sygn. I SA/Gd 246/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi W. N. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 5 stycznia 2023 r., wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, odrzucił zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 18 czerwca 2024 r. w sprawie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego WSA Marka Krausa. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 1, a także art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Na ww. postanowienie z 18 czerwca 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie wnosząc również o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z 19 września 2024 r. wydanym w sprawie I SPP/Gd 174/24 referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie utrzymano w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 października 2024 r. Zarządzeniem z 13 listopada 2024 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, na które to zarządzenie Skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r. (sygn. akt III FZ 74/25). Mając na uwadze ww. postanowienie NSA, zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2025 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia (z 13 listopada 2024 r.) do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Odpis zarządzenia został Skarżącemu przesłany drogą elektroniczną i uznany za doręczony w dniu 9 maja 2025 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie albowiem wpis nie został uiszczony. W tak przedstawionym stanie faktycznym Skarżący pismem z 8 lipca 2025 r. złożył zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z 18 czerwca 2024 r. W zażaleniu wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie WSA w Gdańsku odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tego zażalenia. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 9 maja 2025 r., a więc 7-dniowy termin ustawowy, do którego należało uiścić brakujący wpis, upłynął 16 maja 2025 r. Pomimo wezwania, w 7-dniowym terminie ustawowym kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w Gdańsku. Należy także podkreślić, że Skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy. W konsekwencji prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie Skarżącego. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.