III FZ 401/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2023 r. sygn. akt I SPP/Lu 60/23 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 1 lutego 2023 r. nr SKO.PO/40/1/2022 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt I SPP/Lu 60/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek T. B. (dalej: "Skarżący") o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF. W skardze do Sądu Skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd przesłał Skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał go do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja została odebrana przez Skarżącego osobiście w dniu 23 maja 2023 r. W wyznaczonym terminie nie złożono wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po upływie wskazanego terminu w dniu 2 czerwca 2022 r. Skarżący złożył wypełniony urzędowy formularz, w którym wniósł o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wskazał, że nie zachował terminu z uwagi na chorobę, co udokumentował załączając kserokopie zaświadczeń lekarskich z dnia 20 marca 2023 r., 19 października 2017 r. oraz 31 maja 2023 r. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, iż stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy już na etapie skargi do sądu, a wniosek ten można wnieść w każdym czasie zarówno przed wszczęciem postępowania, jak i w jego toku. Wniosek z dnia 2 czerwca 2023 r., stanowi nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie złożony jeszcze przed wezwaniem skarżącego do wpisu od skargi. Zatem uchybienie terminowi do złożenia wniosku nie powoduje dla Skarżącego negatywnych skutków. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał Skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Skarżący w dniu 21 lipca 2023 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 22 czerwca 2023 r. i zaskarżył je w całości. W uzasadnieniu zażalenia ponownie podkreślił, że nie dochował 7 dniowego terminu do złożenia urzędowego formularza PPF, ponieważ był chory i przebywał na zwolnieniu lekarskim. Na tę okoliczność załączył kserokopię zaświadczeń lekarskich z dnia 27 czerwca 2023 r., 30 czerwca 2023 r., 19 września 2017 r. oraz 18 kwietnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże stosownie do postanowień art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do prawa pomocy. Na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego druku PPF, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie powoduje ujemnych skutków dla Skarżącego, w zakresie całego postępowania. Wniosek taki może bowiem zostać przedstawiony przez stronę ponownie na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, co spowoduje nadanie mu dalszego biegu. Mając na uwadze treść wyżej cytowanych przepisów wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do nadesłania formularza PPF jest niedopuszczalny, bowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie wnosi, nie powoduje dla niego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 104/13; 30 września 2014 r., sygn. akt I FZ 305/14; 22 marca 2016 r., sygn. akt II FZ 24/16). Przypomnieć również trzeba, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zakreślają terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skoro zaś nie jest możliwe uchybienie takiemu terminowi, to nie jest również możliwe przywrócenie uchybionego terminu. Po myśli art. 234 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, zatem skarżący ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w dniu 2 czerwca 2023 r., został rozpoznany jako kolejny wniosek złożony w sprawie. Postanowieniem w dnia 26 czerwca 2023 r., starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał T. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Tym samym w rozpoznawanej sprawie wniesienie przez Skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu po terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 9 maja 2023 r. nie spowodowało dla Skarżącego ujemnych konsekwencji. Co więcej w tej sytuacji przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe. Skutek jaki zamierzał osiągnąć Skarżący składając wniosek został zrealizowany. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.