III FZ 393/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 147/22 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi C. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 2 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 20 czerwca 2022 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał C. M. (dalej: skarżący) do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia. W reakcji na powyższe pismem nadanym w placówce pocztowej 11 lipca 2022 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w treści wnosząc o jego uchylenie w całości. Swoje stanowisko uzasadnił trudną sytuacją ekonomiczną, która nie pozwala na dokonanie wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Podniósł, że powinien zostać zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Do złożonego pisma dołączył oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania oraz informację z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o prowadzonej egzekucji komorniczej z jego świadczenia emerytalnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. W przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 3 pkt 12 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wpis stały wynosi 500 zł. Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie został wezwany do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Bezzasadne są podnoszone przez skarżącego argumenty o powinności zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na trudną sytuację majątkową i finansową. Niezależnie od okoliczności, że przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszej sprawie pozostaje wyłącznie legalność zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że okoliczności podnoszone przez skarżącego w rozpoznawanym zażaleniu były uprzednio przedmiotem oceny w ramach postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy, zakończonego prawomocnym postanowieniem z 4 maja 2022 r., na mocy którego odmówiono stronie zwolnienia od kosztów w żądanym zakresie. Skoro w sprawie o sygn. I SPP/Bd 44/22 przesądzono, że w odniesieniu do osoby skarżącego nie zachodzi podstawa zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, o której stanowi art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Przewodniczący Wydziału zasadnie wydał kwestionowane zarządzenie, odpowiadające przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.