III FZ 39/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 395/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 29 listopada 2022 r. nr 405.511/D-2/22/2022 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 395/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej: WSA) odrzucił skargę kasacyjną M. W. (dalej: Skarżący) od wyroku tego Sądu z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 395/23 w przedmiocie ulgi płatniczej. Sąd stwierdził, że pomimo ustawowego "przymusu adwokacko-radcowskiego", o którym Skarżący został pouczony, wniósł on skargę kasacyjną samodzielnie, chociaż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Stosownie zaś do postanowień art. 178 P.p.s.a. skarga kasacyjna podpisana przez nieuprawnioną osobę podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3. W rozpoznawanej sprawie, skarga kasacyjna została podpisana przez Skarżącego, który nie jest ani profesjonalnym pełnomocnikiem, ani osobą wskazaną w cytowanych przepisach. Wyjaśnić należy, że obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11 oraz postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 349/06). Przymus zastępstwa procesowego strony skarżącej wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez stronę jak i przez inną osobę niż wymienioną w przytoczonym przepisie. Skarga kasacyjna sporządzona przez osobę nieuprawnioną, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Uchybienie to stanowi bowiem przypadek niedopuszczalności skargi kasacyjnej - zupełny brak jej skuteczności. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym nieusuwalnym, a zatem WSA prawidłowo skargę kasacyjną odrzucił. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.