III FZ 387/23

Dnia 23 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1007/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 25 maja 2021 r., nr 1201-IEE.711.1.61.2021.3.JM w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 6 grudnia 2022 r., I SA/Kr 1007/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z 13 września 2022 r. w przedmiocie zwrotu odpowiedzi na skargę kasacyjną. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że zarządzeniem z 13 września 2022 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I nakazał zwrócić pełnomocnikowi organu pismo z 6 września 2022 r. zatytułowane odpowiedź na skargę kasacyjną, ponieważ pomimo wymogu określonego w art. 66 § 1 p.p.s.a., nie zamieszczono w jego treści oświadczenia o doręczeniu odpisu tego pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pismem z 30 września 2022 r. pełnomocnik organu wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne. Pismem z 27 stycznia 2023 r. organ złożył zażalenie na postanowienie z 6 grudnia 2022 r., zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 194 § 1 pkt 9 w zw. z art. 198 p.p.s.a. poprzez nieprawidłową, zawężającą interpretację katalogu zarządzeń przewodniczącego, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem, w szczególności przypadku o którym mowa w pkt 9 przedmiotowego artykułu "których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej", a w rezultacie uznanie złożonego zażalenia z 30 września 2022 r. za niedopuszczalne i jego odrzucenie. W zażaleniu organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania względnie rozpatrzenie zgodnie ze złożonym - w odrzuconym zażaleniu - zakresem żądania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie jest środkiem odwoławczym od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ten środek odwoławczy, zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przysługuje także od niektórych zarządzeń przewodniczącego wydziału, ale wyłącznie wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwości ich zaskarżenia. Zarządzenie z 13 września 2022 r. zostało wydane na podstawie art. 66 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w toku sprawy adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi, rzecznicy patentowi i Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej doręczają sobie nawzajem pisma bezpośrednio za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty lub przesyłką poleconą. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pisma niezawierające powyższego oświadczenia podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. Ustawodawca nie przewidział możliwości złożenia zażalenia na zarządzenie o zwrocie stronie pisma, które nie zawiera oświadczenia o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Zarządzenie takie, wbrew stanowisku organu nie mieści się również w dyspozycji art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., gdyż jego przedmiotem nie jest zwrot kosztów postępowania, a zwrot pisma. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. Stosownie do treści art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.