III FZ 380/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Go 89/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 23 stycznia 2025 r. nr SKO-5614/839-P/22 w przedmiocie podatku rolnego za 2022 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Go 89/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: WSA) odrzucił skargę R. P. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze (dalej: SKO) z dnia 23 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie podatku rolnego za 2022 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że na postawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2025 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący ww. wezwanie odebrał 13 maja 2025 r. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA z dnia 13 czerwca 2025 r. wynika, że do dnia 12 czerwca 2025 r. wpis od skargi nie został uiszczony. Pismem z dnia 8 lipca 2025 r. Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie biegu skardze oraz zwolnienie z opłat i kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia dla Skarżącego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 P.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. W konsekwencji prawidłowo wezwano Skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 5 maja 2025 r. Na podstawie tego zarządzenia wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wspomniane wezwanie doręczono Skarżącemu osobiście dnia 13 maja 2025 r. Wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.