III FZ 369/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 90/22 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 września 2021 r. nr KO.400.433.2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 90/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") odrzucił skargę kasacyjną B. N. (dalej: "Skarżąca") reprezentowanej przez syna – S. N. (dalej: "Pełnomocnik") od wyroku tego Sądu z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 90/22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. Sąd stwierdził, że pomimo ustawowego "przymusu adwokacko-radcowskiego", o którym Skarżąca i jej Pełnomocnik zostali pouczeni, wnieśli oni skargę kasacyjną samodzielnie, chociaż nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Stosownie zaś do postanowień art. 178 P.p.s.a. skarga kasacyjna podpisana przez nieuprawnioną osobę podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie Pełnomocnik wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3. W rozpoznawanej sprawie, skarga kasacyjna została podpisana przez Skarżącą i jej syna, a żadna z tych osób nie jest ani profesjonalnym pełnomocnikiem, ani osobą wskazaną w cytowanych przepisach. Wyjaśnić należy, że obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (tak m.in. postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11 oraz postanowienie NSA z 5 kwietnia 2006 r., II OZ 349/06). Przymus zastępstwa procesowego strony skarżącej wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez stronę jak i przez inną osobę niż wymienioną w przytoczonym przepisie. Skarga kasacyjna sporządzona przez osobę nieuprawnioną, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Uchybienie to stanowi bowiem przypadek niedopuszczalności skargi kasacyjnej - zupełny brak jej skuteczności. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym nieusuwalnym, a zatem WSA prawidłowo skargę kasacyjną odrzucił. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.