III FZ 367/24

Dnia 16 września 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "F." z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 169/24 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "F." z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2023 r., nr SKO.FP/41.4/749/2023/24972 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

1.1. Postanowieniem z 27 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 169/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej F. (dalej: "skarżąca", "wspólnota") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2023 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej. 1.2. Pismem z 4 stycznia 2024 r. wspólnota, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 22 marca 2024 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis dokumentu pełnomocnictwa, odpis zawiadomienia o podjęciu uchwały o zmianie zarządcy nieruchomości oraz informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców dotyczącą spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pełniącą funkcję aktualnego zarządcy nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę uznając, że brak formalny nie został uzupełniony, ponieważ przedłożone przez pełnomocnika skarżącej dokumenty nie były wystarczające do ustalenia, że umocowanie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało wykazane. Zdaniem sądu pierwszej instancji wystąpienie do sądu inicjujące postępowanie jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd i skarżąca powinna była przedłożyć także uchwałę o wyrażeniu przez nią zgody na wniesienie przez zarządcę skargi do sądu administracyjnego lub umowę określającą sposób zarządu nieruchomością wspólną, z której wynikałby zakres kompetencji zarządcy. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie było zasadne. 2.2. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej: p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, natomiast według art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o własności lokali, czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielne. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem czynności polegające na reprezentowaniu wspólnoty mieszkaniowej przed organami administracyjnymi i sądami, zmierzające do ochrony rzeczy wspólnej, są czynnościami zachowawczymi, a co za tym idzie są czynnościami zwykłego zarządu (postanowienie NSA z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt II OZ 1298/18, wyrok NSA z 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 654/11). Wobec powyższego na wniesienie skargi w imieniu wspólnoty pełnomocnik nie potrzebował zgody wspólnoty wyrażonej w uchwale. 2.3. W niniejszej sprawie należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 716 z późn. zm.) to zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz, a zatem również w postępowaniu przed organem administracji publicznej oraz sądem administracyjnym. Przyjmując wskazany wyżej pogląd, że czynności polegające na reprezentowaniu wspólnoty mieszkaniowej przed organami administracyjnymi i sądami, zmierzające do ochrony rzeczy wspólnej, są czynnościami zachowawczymi, a co za tym idzie są czynnościami zwykłego zarządu. Ponadto, zarządzeniem z 22 marca 2024 r., wezwano skarżącą do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, zgodnie z art. 29 p.p.s.a. oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej nadesłał dokumenty o które został wezwane. Sąd pierwszej instancji nie wzywał o nadesłanie uchwały o wyrażeniu przez skarżącą zgody na wniesienie przez zarządcę skargi do sądu administracyjnego lub umowy określającą sposób zarządu nieruchomością wspólną. 2.4. Wobec powyższego NSA stwierdza, że wskazany przez sąd pierwszej instancji brak skargi dotyczący przedstawienia uchwały właścicieli lokali wyrażającej zgodę na wniesienie skargi do WSA w Gliwicach na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie w istocie nie było brakiem formalnym, bowiem wniesienie skargi przez umocowanego przez zarząd wspólnoty pełnomocnika nie wymagało odrębnej uchwały wyrażającej zgodę na wniesienie skargi. 2.5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.