III FZ 364/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 776/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 stycznia 2024 r., nr 1401-IEE3.7192.14.2024.2.JO w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1. Postanowieniem z 15 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 22 stycznia 2024 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."). 2. Jak wynika z akt sprawy, strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na wskazane wcześniej postanowienie organu. Wezwaniem z 10 kwietnia 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony oraz podanie numeru PESEL skarżącego. Dodatkowo skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazane wcześniej wezwania zostały odebrane przez pełnomocnika strony 29 kwietnia 2024 r. Pismem z 2 maja 2024 r. pełnomocnik strony przesłał do sądu informacje o numerze PESEL skarżącego oraz załączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. Do pisma tego nie zostało jednak załączone żadne pełnomocnictwo. Wobec nieuzupełnienie braku formalnego skargi została ona odrzucona przez sąd pierwszej instancji. 3. Skarżący, złożył zażalenie od zapadłego orzeczenia wnosząc o jego uwzględnienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W zażaleniu poniesiono zarzut naruszenia art 37 § 1 p.p.s.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w realiach sprawy i odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy pełnomocnik pismem z 2 maja 2024 r. uzupełnił braki formalne do których zobowiązał go sąd, tj. dokonania opłaty oraz wskazania numeru PESEL. W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała, że jeśli skarga zawierała również brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa, pełnomocnik wykonałby również to polecenie sądu. Do zażalenia dołączono pełnomocnictwo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism składanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. wynika natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. W sytuacji dostrzeżenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę (pełnomocnika) do ich usunięcia w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie numeru PESEL skarżącego oraz uiszczenie wpisu. Z akt sprawy niewątpliwe wynika, że skarżący nie uzupełnił wszystkich wskazanych wcześniej braków w terminie, mimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 13 akt sprawy) wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostało doręczone stronie 29 kwietnia 2024 r. Termin do wykonania wezwania upłynął więc z dniem 6 maja 2024 r. Pomimo tego, że na jednym piśmie (k. 10 akt sprawy) znajdowało się wezwanie do przesłania pełnomocnictwa oraz podanie numeru PESEL strony, pełnomocnik skarżącego w wykonaniu wezwania podał jedynie numer PESEL, nie załączył natomiast stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Jeżeli, jak można wnioskować z zażalenia strony, w jej ocenie nie została ona wezwana do złożenia oryginału pełnomocnictwa winna przedstawić otrzymane z sądu wezwanie w celu potwierdzenia swojego stanowiska. Znajdujące się bowiem w aktach sprawy dokumenty dowodzą, że w jednym piśmie było zawarte wezwanie do przesłania pełnomocnictwa oraz numeru PESEL. Skoro zatem strona otrzymała wezwanie do podania numeru PESEL, to jedynym logicznym wnioskiem jest stwierdzenie, że otrzymała również wezwanie do przesłania pełnomocnictwa. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych w terminie, sąd pierwszej instancji był zobligowany do odrzucenia skargi. Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.