III FZ 362/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 871/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2024 r., nr KOC/6343/Ni/23 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków.

Postanowieniem z 5 lipca 2024 r., III SA/Wa 871/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. P. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 stycznia 2024 r., nr KOC/6343/Ni/23, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie, pomimo wezwania Skarżącego (za pośrednictwem jego pełnomocnika) do jego uiszczenia. Na powyższe postanowienie, pismem z 31 lipca 2024 r., pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) art. 220 § 1 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. dalej ,,p.p.s.a.’’) poprzez odrzucenie skargi w związku z nieuzupełnieniem jej braku w postaci wpisu, w sytuacji w której Skarżącemu nie doręczono zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu, 2) § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, zwane dalej "rozporządzeniem") poprzez niezasadne uznanie, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze sprawą dotyczącą zobowiązań podatkowych. W oparciu o powyższe zarzuty, pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jednym z wymogów pisma sporządzonego przez pełnomocnika strony w postępowaniu sądowym jest dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli żaden z tych dokumentów nie został uprzednio przez pełnomocnika złożony (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Przywołane przepisy z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajdują odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek wniesionego zażalenia W wyniku wstępnego badania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. W aktach sprawy nie odnotowano dokumentu pełnomocnictwa dla występującego w imieniu Skarżącego zawodowego pełnomocnika, które swym zakresem obejmowałoby zastępstwo procesowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W zażaleniu powołano się na dokument uprzednio złożony w sprawie. W aktach sprawy znajduje się dokument pełnomocnictwa dołączony do skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne (k. 5). Z dokumentu tego nie wynika jednak uprawnienie do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Brak umocowania pełnomocnika do działania za stronę stanowi brak formalny zażalenia, który może być usunięty na wezwanie sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego zażalenia, co uzasadniało zastosowanie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.