III FZ 353/22

Dnia 20 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Po 700/21 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 31 maja 2021r. , nr SKO.Eg.40.13.2021 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem z 3 stycznia 2022 r. o sygn. I SA/Po 700/21 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090, dalej: rozporządzenie RM), wezwał M. W. (dalej: Skarżąca) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem ściągnięcia w trybie egzekucyjnym. 2. Skarżąca w dniu 19 stycznia 2022 r. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu wskazał, że dokonała opłaty w wysokości 100 zł na "toczącą się sprawę", na dowód załączyła wydruk komputerowy przelewu z 15 listopada 2021 r., gdzie kwota 100 zł wpłacona jest tytułem: "sygn. akt I SA/Po 700/21, M. W., wpis sądowy od skargi na postanowienie SKO w Poznaniu z 31.05.2021 nr SKO.Eg.40.13.2021". Skarżąca nadmieniła, że wnioskowała o przyznanie pomocy prawnej, ale jej odmówiono. W dalszej części zażalenia jak i w piśmie uzupełniającym zażalenie z 5 lutego 2022 r. Skarżąca przywołała fakty na okoliczność niesłusznie prowadzonej przeciwko niej (w jej ocenie) egzekucji administracyjnej. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia (przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się, zaś wysokość opłaty kancelaryjnej określa rozporządzenie RM). Zgodnie z § 2 rozporządzenia RM, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. 3.2. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca pismem z 29 grudnia 2021 r. wniosła o uzasadnienie oddalenia jej "skargi" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 31 maja 2021 r., dotyczącej niesłusznej egzekucji administracyjnej. Tym samym, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu prawidłowo postąpił wzywając do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, która w sprawie została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. 3.3. Naczelny Sąd Administracyjny, informacyjnie wskazuje, że zgodnie z art. 229 § 1 p.p.s.a. należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. 3.4. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. Sędzia Jacek Pruszyński