III FZ 350/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Po 168/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 23 maja 2025 r., nr SKO.F.406.760.2024 w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 10 kwietnia 2026 r., I SPP/Po 168/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 23 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2023 r., odrzucił zażalenie skarżącej spółki na postanowienie WSA w Poznaniu z 26 lutego 2026 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że postanowieniem z 26 lutego 2026 r., odrzucono zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z 16 stycznia 2026 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 12 grudnia 2025 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 26 lutego 2026 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 marca 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia) przez: a) wskazanie czy strona skarżąca wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia; b) zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W odpowiedzi skarżąca pismem z 1 kwietnia 2026 r. podała jedynie, że wnioskuje o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając zażalenie wyjaśnił, że skarżąca, mimo wezwania nie sporządziła zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W konsekwencji sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), postanowił o odrzuceniu zażalenia. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany i zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że nie posiada środków finansowych na wnoszenie opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie wniesione przez skarżącą zawierało braki formalne (brak było uzasadnienia wniesionego zażalenia oraz brak było wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia), a zatem zasadnie wezwano skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych. W ustawowym terminie siedmiodniowym wyznaczonym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 13 marca 2026 r. skarżąca uzupełniła jedynie jeden z braków formalnych zażalenia, tj. wskazała, że domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie uzupełniła natomiast drugiego z braków formalnych zażalenia, a mianowicie nie uzasadniła wniesionego środka zaskarżenia. Tym samym zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia zażalenia wskazana w art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym prawidłowo postanowił WSA w Poznaniu w zaskarżonym postanowieniu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.