III FZ 340/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 263/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 12 marca 2025 r. nr 2601-IEW.4121.2.2024 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 263/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę B. M. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 12 marca 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał m.in., że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 października 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. W związku z niepodjęciem przez skarżącą w placówce pocztowej wezwania w terminie, należało je uznać za doręczone 13 listopada 2025 r. W terminie do dokonania tej czynności, czyli do 20 listopada 2025 r., nie uiszczono należnego wpisu sądowego. W niniejszej sprawie skarżąca w wyznaczonym terminie uzupełniła jedynie braki formalne skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła zaś wpisu sądowego od skargi, dlatego podlegała ona odrzuceniu (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Pismem z 29 grudnia 2025 r. skarżąca złożyła zażalenie, w którym zakwestionowała zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego polegającego na uznaniu za doręczoną skarżącej przesyłkę zawierającą zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Kielcach z 28 października 2025 r. o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, podczas gdy skarżąca z uwagi na długotrwałą chorobę nie była w stanie odebrać rzeczowej przesyłki w placówce pocztowej. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 12 marca 2025 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę, która nie została podpisana. Ponadto nie podano numeru PESEL strony oraz nie określono naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Skarżąca nie uiściła również od skargi wpisu sądowego. W związku z tym skarżąca została wezwana do usunięcia ww. braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w piśmie z 1 lipca 2025 r. skarżąca podała numer PESEL oraz określiła naruszenie prawa. Do pisma załączyła podpisaną skargę. Jednocześnie zwróciła się o zwolnienie jej w całości od wpisu sądowego. Postanowieniem z 11 września 2025 r. Starszy Referendarz Sądowy oddalił ten wniosek. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Następnie przesłano skarżącej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Kielcach z 28 października 2025 r. o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie podjęła w placówce pocztowej wezwania w terminie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 35 akt sądowych) wynika, że wezwanie skierowano na adres skarżącej, po raz pierwszy awizowano je 30 października 2025 r. Należało zatem uznać je za doręczone 13 listopada 2025 r. W terminie do dokonania tej czynności, czyli do 20 listopada 2025 r., nie uiszczono należnego wpisu sądowego (k. 36 akt sądowych). W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia, że w okresie od 29 października 2025 r. do 18 grudnia 2025 r. skarżąca chorowała, a więc nie mogła odebrać przesyłki – może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Z takim wnioskiem skarżąca wystąpiła i podlegał on rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie było wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi strony, nie zaś kwestia zasadności przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.