III FZ 319/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 777/19 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 777/19 w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 6 listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 25 września 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 777/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną P. S.A. w W., zwanej dalej "Skarżącą spółką" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 777/19. Z uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia wynika, że Skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku WSA w Bydgoszczy, nie uiszczając należnej z tego tytułu opłaty (wpisu od skargi kasacyjnej), w związku z czym została wezwana przez Sąd do jej wpłacenia i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 13 lipca 2020 r.). Odpis powyższego zarządzenia został uznany za doręczony Skarżącej spółce w drodze tzw. doręczenia zastępczego, 31 lipca 2020 r., gdyż Skarżąca spółka nie podjęła w terminie z placówki pocztowej awizowanej przesyłki zawierającej ww. pismo Sądu. Ponieważ wyznaczony w powyższy sposób termin do usunięcia braku fiskalnego skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną Skarżącej spółki odrzucił. Końcowo Wojewódzki Sąd Administracyjny dodał, ż Skarżąca spółka należny wpis uiściła 10 sierpnia 2020 r. Na powyższe postanowienie Skarżąca spółka złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W zażaleniu zakwestionowano przyjętą przez Sąd pierwszej instancji datę upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, podnosząc, że Skarżąca spółka nie otrzymała ani pierwszego ani drugiego awiza i dopiero przybywając w placówce pocztowej powzięła wiadomość o zwrocie przesyłki pocztowej. W związku z tym, jak podkreśliła, termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej mogła tyko ustalić na podstawie wydruku śledzenia przesyłek, z którego wynikało, że powtórne awizo zostało wystawione przez Pocztę polską 27 lipca 2020 r. a zwrot przesyłki nastąpił 4 sierpnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków fiskalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Skarżąca spółka wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie uiściła jednocześnie wymaganego prawem wpisu od skargi kasacyjnej (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym prawidłowo Przewodniczący Wydziału - zarządzeniem z 13 lipca 2020 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. - wezwał ją do uiszczenia ww. opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie – po uprzednim awizowaniu - zostało uznane za doręczone w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. z datą 31 lipca 2020 r. W zażaleniu Skarżąca spółka zdaje się próbować forsować tezę jakoby za dzień doręczenia odpisu zarządzenia do uiszczenia wpisu należało przyjąć dzień, w którym nastąpił zwrot przesyłki pocztowej do sądu administracyjnego, tj. 4 sierpnia 2020 r. Należy jednak mieć na względzie, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. bezpośrednio adresatowi lub osobom z nim zrównanym przez te przepisy prawa), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (awizowania). W myśl zaś art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro zatem, jak wynika z akt sprawy, awizowanie przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu Skarżącej spółki do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej miało miejsce 17 lipca 2020 r. to koniec czternastodniowego okresu oczekiwania przesyłki na odbiór w placówce pocztowej nastąpił z upływem 31 lipca 2020 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca spółka zdaje się przyjmować, błędnie, że na bieg terminu na odbiór przesyłki, którego bezskuteczny upływ skutkuje uznaniem przesyłki za doręczoną, składa się siedmiodniowy terminy liczony od daty pozostawienia pierwszego zawiadomienia (awiza) oraz siedmiodniowy termin liczony do dnia pozostawienia awiza powtórnego (w rozpoznawanej sprawie – liczony od 27 lipca 2020 r.). Takie rozumowanie jest jednak sprzeczne z przepisami prawa, z których wynika, że w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni od daty pozostawienia pierwszego zawiadomienia, pozostawia się zawiadomienie powtórne o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. czternastodniowego okresu (art. 73 § 3 i 4 p.p.s.a.). Bez wpływu na termin uznania przesyłki za doręczoną pozostaje zatem zarówno dzień pozostawienia powtórnego awiza, jak też dzień dokonania zwrotu niepodjętej przesyłki przez operatora pocztowego. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji przyjął, że termin do uiszczenia przez Skarżącą spółkę wpisu od skargi kasacyjnej, liczony zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., upłynął 31 lipca 2020 r., który to dzień był czternastym dniem od daty pierwszego awizowania przesyłki (co miało miejsce 17 lipca 2020 r.). Skoro zaś Skarżąca spółka w wyznaczonym terminie nie uczyniła zadość wezwaniu Przewodniczącego Wydziału, bowiem uczyniła to dopiero 10 sierpnia 2020 r., to Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.