III FZ 310/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 852/25 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 września 2025 r., nr 2201-IEW.4121.1.2025/MB, 2201-IEW.4123.16.2025/MB w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 8 kwietnia 2026 r. I SA/Gd 852/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną I. B. (dalej: "skarżąca", "strona") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 stycznia 2026 r. oddalającego skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 8 września 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 12 marca 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi drogą elektroniczną 17 marca 2026 roku. Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony w zakreślonym terminie co skutkowało koniecznością jej odrzucenia (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Pismem z 20 kwietnia 2026 r. skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie kwestionowanego orzeczenia, wskazując, że wpisu sądowy został uiszczony 16 kwietnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z przepisu art. 230 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu, o czym stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną strony. Mając na uwadze treść art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna winien zostać uiszczony wpis. Obowiązek ten ciążył na skarżącym jako osobie wnoszącej pismo. Skoro zatem strona, mimo skutecznie doręczonego wezwania, nie uiściła wpisu od skargi kasacyjnej w zakreślonym przez sąd terminie, który upływał 24 marca 2026 r., ani nie została przez sąd zwolniona od zapłaty wpisu, koniecznym było odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej skarżącej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.