III FZ 307/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.T na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Bk 31/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 listopada 2021 r. nr 2001-IEW.4123.22.2021.6 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Bk 31/22 odrzucono skargę J.T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 listopada 2021 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i odmową jego uwzględnienia (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2022 r. sygn. II SPP/Bk 10/22 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 1 kwietnia 2022 r.), Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w wysokości 500 zł. Jednocześnie Skarżący został pouczony, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu została skutecznie doręczona na adres wskazany w skardze w sposób zastępczy dorosłemu domownikowi, co nastąpiło w dniu 26 kwietnia 2022 r. (k. 18). W wyznaczonym terminie nie zadośćuczyniono obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego (vide: informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. sądu z dnia 23 maja 2022 r. - k. 19). W związku z tym WSA skargę odrzucił stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.). Skarżący wywiódł zażalenie od wskazanego postanowienia WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że po wezwaniu strony do opłacenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, Skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnej kwoty. Mając zatem na względzie fakt nieopłacenia skargi, a także okoliczność negatywnego prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, WSA zasadnie odrzucił skargę. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu, podlega odrzuceniu. Powoływane w zażaleniu argumenty natury merytorycznej, dotyczące zasadności samego skarżonego aktu, pozostają natomiast bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej, wpadkowej kwestii. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.