III FZ 299/25

Dnia 9 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 526/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lipca 2024 r. nr 3001-IEW2.4123.24.2024, 3001-IEW2.4121.21.2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 10 kwietnia 2025 r., I SA/Po 526/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę W. W. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 3 lipca 2024 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jako podstawę orzeczenia podano art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 13 lutego 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone 28 lutego 2025 r., a zatem termin do wykonania wezwania upłyną z dniem 7 marca 2025 r. Skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 10 marca 2025 r., a więc po upływie zakreślonego terminu, co skutkowało odrzuceniem skargi. 3. Skarżący pismem z 20 kwietnia 2025 r. wniósł zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie sądu wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia strona powołała się na okoliczności związane z jej sytuacją osobistą, majątkowa i zdrowotną. W dniu 29 kwietnia 2024 r. skierowano do strony wezwanie do wyjaśnienia charakteru prawnego pisma z 20 kwietnia 2025 r. poprzez oświadczenie czy pismo to należy traktować jako zażalenie na postanowienie sądu z 10 kwietnia 2025 r. czy jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na co wskazuje uzasadnienie pisma. W odpowiedzi na wskazane wcześniej wezwanie skarżący w piśmie z 26 maja 2025 r. wskazał, że jego pismo z 20 kwietnia 2025 r. jest w swej istocie zażaleniem na postanowienie sądu z 10 kwietnia 2025 r. o odrzuceniu skargi. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 28 lutego 2025 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że termin do uiszczenia wpisu upływał 7 marca 2025 r. Kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek bankowy sądu w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu był obowiązany skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe, argumentacja skarżącego, dotycząca jego sytuacji osobistej, majątkowej i zdrowotnej nie może zostać uznana za skuteczną. Okoliczności te mogłyby być analizowane w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Strona jednak w odpowiedzi na wezwanie sądu wskazała, że pismo z 20 kwietnia 2025 r. jest w swej istocie zażaleniem na postanowienie sądu z 10 kwietnia 2025 r. o odrzuceniu skargi a nie wnioskiem o przywrócenie terminu. Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.