III FZ 295/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 675/24, w przedmiocie odrzucenia zażalenia J. J. w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2024 r., nr SKO.Pod/4140/602/2024 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. postanawia: 1) odrzucić zażalenie, 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w rubrum postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 675/24 w ten sposób, że w miejsce słów "na postanowienie" wpisać "na decyzję".

Postanowieniem z 4 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 675/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie J. J. (dalej: "Skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 18 grudnia 2025 r. (wynikające z zarządzenia z 14 kwietnia 2025 r.) do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia była jego niedopuszczalność. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. W ocenie Sądu tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. Ponadto, jak wskazał Sąd, zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Pismem z 27 lutego 2026 r. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z 7 kwietnia 2026 r. wezwał Skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia przez wskazanie zaskarżonego postanowienia, tj. sprecyzowanie jakie zażalenie zostało odrzucone zaskarżonym postanowieniem, bowiem 4 lutego 2026 r. zostały wydane przez Sąd dwa postanowienia o wskazanej sygnaturze – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie Skarżący nadesłał pismo z 24 kwietnia 2026 r., w którym odpowiedział: "odpowiednich". Ponadto uczestniczka postępowania B. J. nadesłała pismo z 22 maja 2026 r. wnosząc o uwzględnienie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy sąd odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. Wezwanie do wskazania zaskarżonego postanowienia (sprecyzowania jakie zażalenie zostało odrzucone zaskarżonym postanowieniem, bowiem 4 lutego 2026 r. zostały wydane przez Sąd dwa postanowienia o wskazanej sygnaturze) zostało doręczone Skarżącemu 18 kwietnia 2026 r. W zakreślonym terminie Skarżący nadesłał pismo z 24 kwietnia 2026 r., w którym odpowiedział jedynie: "odpowiednich". Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymóg wskazania zaskarżonego postanowienia ma charakter obligatoryjny i służy sądowi odwoławczemu w jednoznacznej identyfikacji orzeczenia, którego dotyczy wniesiony środek zaskarżenia. W konsekwencji zażalenie powinno zawierać takie oznaczenie zaskarżonego postanowienia, które pozwala na jego niewątpliwą identyfikację. W konsekwencji należy uznać, że Skarżący nie usunął braku formalnego zażalenia w zakresie wskazania zaskarżonego postanowienia. Użycie wyłącznie słowa "odpowiednich" nie pozwala bowiem na ustalenie które z postanowień wydanych w sprawie zaskarżono, co oznacza, że zażalenie nie spełnia wymogów określonych w art. 194 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił również sprostować oczywistą omyłkę w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 675/24, w którym omyłkowo w rubrum wskazano, że sprawa dotyczy skargi "na postanowienie", podczas gdy prawidłowo przedmiotem skargi była decyzja. Wobec tego na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 2 sentencji.