III FZ 291/24

Dnia 26 sierpnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1835/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1835/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 31 maja 2023 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 sierpnia 2023 r. Skarżący został wezwany pismem z 28 sierpnia 2023 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 20 września 2023 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika oraz zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2023 r. wydanym pod sygn. akt III SPP/Wa 382/23 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 7 lutego 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 21 grudnia 2023 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 23 lutego 2024 r. Skarżący został wezwany pismem z 26 lutego 2024 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 25 sierpnia 2023 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 18 marca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 34 akt sądowych). Skarżący, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 25 marca 2024 r. ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie obrońcy z urzędu. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 2 kwietnia 2024 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Ponadto Sąd wyjaśnił, że choć Skarżący w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie, wystosował pismo, które stanowi kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, to czynność ta - nawet dokonana w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu - nie mogła uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostała bez wpływu na bieg przewidzianego w P.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o zamianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że tożsame zagadnienie w sprawie Skarżącego było już przedmiotem orzekania Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie III FZ 285/24 z 24 lipca 2024 r. Rozstrzygnięcie w nim zawarte skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela i posłuży się nim w stopniu niezbędnym do rozpoznania niniejszej sprawy. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy podkreślić, że ponowne wystąpienie przez stronę z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czy też ustanowienia z urzędu profesjonalnego pełnomocnika, nie wpływa na obowiązek wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza bowiem obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Inaczej mówiąc kolejne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów i przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Nie przerywa też biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności i nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Odmienne stanowisko doprowadziłoby do nieuzasadnionego wydłużenia postępowania na skutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i trudności w jego zakończeniu. W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.