III FZ 288/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. i T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1360/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. B. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 rok postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1360/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. B. oraz T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 września 2020 r. w przedmiocie uzupełnienia decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 rok. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że po wniesieniu skargi przez skarżących, na mocy zarządzenia z dnia 6 listopada 2020 r., wezwano ich pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie siedemnastu dodatkowych odpisów skargi, celem ich doręczenia uczestnikom postępowania. W dniu 11 grudnia 2020 r. pełnomocnik nadała do Sądu siedemnaście egzemplarzy wydruków komputerowych skargi, jednakże nie zostały ono podpisane. W zaskarżonym postanowieniu WSA wyjaśnił, że w sytuacji, gdy na odpisie brak jest odwzorowanego własnoręcznego podpisu, czyli gdy jest to np. wydruk komputerowy, podpis ten musi zostać złożony własnoręcznie na odpisie. Wymóg złożenia w opisanej sytuacji własnoręcznego podpisu na odpisie jest bowiem jedynym sposobem na umieszczenie tego elementu pisma procesowego na odpisie, co pozwoli zapewnić zgodność treści odpisu z oryginałem. Sąd podniósł, że w przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełniają pisma strony datowane na dzień 19 października 2020 r. Wskazane dokumenty nie stanowią bowiem wiernego odwzorowania skargi, a zatem nie można uznać, że są one kolejnymi egzemplarzami wniesionego środka zaskarżenia. W tych okolicznościach Sąd doszedł do wniosku, że nadesłanie pism z dnia 19 października 2020 r. nie stanowi uczynienia zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, w związku z czym skargę odrzucił. W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wnieśli o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", poprzez uznanie, że w sprawie nie doszło do usunięcia braków formalnych skargi; - art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia braków formalnych skargi i odrzucenie jej bez zaistnienia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do pism strony należy dołączyć ich odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl § 2 odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. O ile podpis pod skargą musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., to skarżącego obciąża ponadto obowiązek dołączenia odpisów skargi. Ustawa p.p.s.a. we wskazanym wyżej art. 47 wyraźnie wskazuje, co należy rozumieć przez odpisy pisma procesowego – złożone przez stronę odpisy składanych pism powinny być przez nią potwierdzane za zgodność z oryginałem. W ten sposób składająca je osoba przyjmuje odpowiedzialność za zgodność odpisu z oryginałem. Choć więc ze wskazanego unormowania wynika, że odpisy pisma, a zatem i odpisy skargi, nie muszą być podpisane przez stronę, to jednak odpis wymaga bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik. W niniejszej sprawie strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a mimo to nie dochowała wymagań, o których mowa. Skoro zatem pełnomocnik skarżących nie wykonał wezwania Sądu do przesłania odpisów skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach miał uzasadnione podstawy, aby odrzucić skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Podniesiona w zażaleniu argumentacja nie jest zatem usprawiedliwiona. Wskazać można, że przedstawiony wyżej pogląd znajduje poparcie w dotychczasowych orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - tak NSA w postanowieniach: z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2345/11; z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1409/08 oraz z dnia 28 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 677/10. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.