III FZ 277/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2628/21 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2628/21 w sprawie ze skargi K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 1 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2628/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub spółka) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2628/21, w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 1 października 2021 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania postanowienia z dnia 20 stycznia 2022 r. wraz uzasadnieniem nastąpiło w dniu 21 stycznia 2022 r., natomiast powtórne zawiadomienie nastąpiło w dniu 29 stycznia 2022 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji doręczenie należało uznać za dokonane z datą 5 lutego 2022 r. W związku z powyższym bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia rozpoczynał się 6 lutego 2022 r. a kończył się w dniu 14 lutego 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji podkreślił, że spółka wnosząc zażalenie 15 lutego 2022 r., dokonała tego po upływie ustawowego terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Ponadto Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 74a § 1 P.p.s.a., uznał za zasadne komunikowanie się ze skarżącą za pośrednictwem platformy ePUAP, gdyż spółka za jej pośrednictwem wniosła skargę w formie elektronicznej. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Spółka zarzuciła postanowieniu z dnia 17 marca 2022 r. naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 P.p.s.a., w związku z art. 74a § 1 pkt 1-3 i § 6 P.p.s.a., art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu zażalenia na skutek błędnego ustalenia, iż zostało ono wniesione po upływie terminu. Skarżąca w uzasadnieniu podkreśliła, iż nie występowała o doręczenie elektronicznie i nie wyraziła na nie zgody. Ponadto spółka podniosła, iż wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 20 stycznia 2022 r. w terminie, gdyż złożyła je przed upływem siedmiu dni od zapoznania się z treścią postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Materię doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej reguluje art. 74a P.p.s.a., który w § 1 przewiduje, że doręczanie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Zgodnie z treścią art. 74a § 2 P.p.s.a., jeżeli strona zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. W dokumencie potwierdzającym doręczenie odpisu postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 20 stycznia 2022 r. skarżąca została pouczona o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W pouczeniu, w ust. 7 znalazła się jednoznaczna uwaga, że "wniesienie pisma do sądu w formie dokumentu elektronicznego jest równoznaczne z żądaniem doręczania korespondencji z sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej". Oznacza to, że wbrew opinii spółki, nie musiała ona występować z oświadczeniem do Sądu pierwszej instancji o wyrażeniu zgody na dokonywanie doręczeń w formie elektronicznej. Jak już wyżej wskazano, nawet po wcześniejszym spełnieniu przesłanek doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej strona może zrezygnować z tej formy doręczania. W takim przypadku sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie nieelektronicznej. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. (por. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 74a). Skarżąca nie wydała takiego oświadczenia, ponadto za takie oświadczenie nie może być uznawany zarzut zawarty w skardze bądź w zażaleniu. Słusznie zatem uznał WSA w Warszawie, że skoro w okresie czternastu dni od wysłania pierwszego zawiadomienia, dokumenty nie został odebrane przez adresata, należy zatem uznać je za doręczone 5 lutego 2022 r. Jak bowiem stanowi art. 74a § 8 P.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia był 14 lutego 2022 r. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.