III FZ 273/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 493/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 493/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. L., zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 9 lipca 2020 r., w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku od spadków i darowizn. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że w badanej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Sąd pierwszej instancji uznał bowiem, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu 13 lipca 2020 r., to trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, upłynął z dniem 12 sierpnia 2020 r. Tymczasem skarga została wniesiona 13 sierpnia 2020 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący domagał się jego uchylenia ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w zakresie zbadania kwestii zachowania terminu do złożenia skargi. Skarżący sformułował zarzut naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", poprzez brak należytego rozważenia materiału dowodowego w sprawie, co doprowadziło do dokonania nietrafnego ustalenia, że Skarżący o dzień uchybił terminowi do wniesienia skargi a w konsekwencji skargę tą niezasadnie odrzucono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja z 9 lipca 2020 r., będąca przedmiotem złożonej do WSA skargi została doręczona Skarżącemu 13 lipca 2020 r., wobec czego 30-dniowy termin na złożenie skargi rozpoczął bieg 14 lipca 2020 r., a upłynął 12 sierpnia 2020 r. Natomiast skarga złożona w niniejszej sprawie została nadana 13 sierpnia 2020 r., czego Skarżący nie podważa, a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu. Podkreślić bowiem należy, że przedmiotem kontroli jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym sąd bada, czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W przypadku, kiedy doszło do uchybienia trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. był zobligowany do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.