III FZ 250/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2128/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2019 r. nr KOC/5075/Fi/18 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2128/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę W.L. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 sierpnia 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że jak wynika z adnotacji poczynionych przez doręczyciela na przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, została ona skierowana do Skarżącego na prawidłowy adres podany w skardze oraz innych pismach kierowanych do Sądu i była awizowana dwukrotnie, tj. 6 i 14 grudnia 2021 r. Z uwagi na fakt, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie zaznaczono informacji, gdzie pozostawiono awizo oraz przesyłkę, wezwano Pocztę Polską do udzielenia informacji w tym zakresie. Z informacji udzielonej przez Pocztę wynika, że awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata, a przesyłka oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym. Poczta wyjaśniła, że informacji tych nie umieszczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez nieuwagę. W ocenie WSA powyższe wyjaśnienia i adnotacje dokonane na kopercie były wystarczające do przyjęcia, że przesyłka prawidłowo awizowana nie została przez Skarżącego odebrana w terminie, co skutkowało koniecznością uznania jej za doręczoną 20 grudnia 2021 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 21 grudnia 2021 r. i upłynął z dniem 27 grudnia 2021 r. Skoro zaś z dokumentów księgowych WSA wynika, iż nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, to Sąd uznał, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."). Skarżący wywiódł zażalenie od tego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą ustalenia daty doręczenia zarządzenia przewodniczącego w niniejszej sprawie jest przewidujący tzw. fikcję prawną doręczenia art. 73 p.p.s.a. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. W niniejszej sprawie zarządzeniem z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2128/21, Przewodnicząca Wydziału III WSA w Warszawie nakazała wezwać Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 grudnia 2019 r. o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. W wezwaniu z 2 grudnia 2021 r. skierowanym do Skarżącego wskazano wysokość wpisu, który należy uiścić i jednocześnie poinformowano go, że niewykonanie tego zarządzenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu, przy którym przesłano Skarżącemu odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, zostało uznane za doręczone z dniem 20 grudnia 2021 r. (dowód: zwrócona przesyłka zawierająca wezwanie k. 34). Skarżący nie uiścił należnego wpisu - czego nie neguje w zażaleniu. Zasadnie wobec tego WSA skargę odrzucił. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, należało na mocy wskazanej regulacji uznać za doręczone Skarżącemu. Mając na uwadze, że wpisu nie uiścił, zasadnie WSA skargę odrzucił. Twierdzenia przedstawione przez Skarżącego w zażaleniu nie podważają skutecznie tych ustaleń - jego argumentacja jest niezasadna. W szczególności nie może podważyć stanowiska WSA twierdzenia Skarżącego dotyczącego możliwości chorowania na COVID-19. Nie są one czymkolwiek poparte. Wyjaśnić również należy, że wobec zakończenia postępowania dotyczącego prawa pomocy zasadnie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Kwestie dotyczące doręczeń w tym postępowaniu pozostają bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie w sytuacji braku jakiejkolwiek reakcji Skarżącego na wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do oceny WSA, według którego po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zażalenie skarżącego za niezasadne, oddalił je na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.[pic]