III FZ 249/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2865/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 września 2019 r. nr KOC/5166/Fi/18 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2865/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę W.L. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 25 września 2019 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r. W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. W sytuacji, gdy Skarżący przesyłki nie odebrał, należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 11 stycznia 2022 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 12 stycznia 2022 r. i upłynął z dniem 18 stycznia 2022 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."), w związku z czym WSA ją odrzucił. Skarżący wywiódł zażalenie od tego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą ustalenia daty doręczenia zarządzenia przewodniczącego w niniejszej sprawie jest przewidujący tzw. fikcję prawną doręczenia art. 73 p.p.s.a. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. W niniejszej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 21 grudnia 2021 r. Skarżący został wezwany pismem z tego samego dnia do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 marca 2020 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 28 grudnia 2021 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 5 stycznia 2022 r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 12 stycznia 2022 r. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 9 lutego 2022 r. w WSA wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Zasadnie wobec tego WSA skargę odrzucił. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, należało na mocy wskazanej regulacji uznać za doręczone Skarżącemu. Mając na uwadze, że wpisu nie uiścił, zasadnie WSA skargę odrzucił. Twierdzenia przedstawione przez Skarżącego w zażaleniu nie podważają skutecznie tych ustaleń - jego argumentacja jest niezasadna. Wskazane wezwanie zawierało oznaczenie rygoru (k. 44 akt sądowych), Skarżącego nie zwolniono od wpisu w niniejszej sprawie (postępowanie zakończone postanowieniem WSA z 26 maja 2021 r.), wezwanie zostało nadane na właściwy adres, który nadal Skarżący wskazuje jako adres do doręczeń. Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do oceny WSA, według którego po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Do zarzutu naruszenia § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.) NSA nie jest natomiast władny się odnieść w sytuacji, gdy w niniejszym postępowaniu wpadkowym kwestia ta nie podlega ocenie. Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zażalenie skarżącego za niezasadne, oddalił je na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.[pic]